برای تصویربرداری از صدها سحابی چه‌کار باید کرد؟ تصویر امروز همهٔ اجرام فهرست نواحی H II شارپلس را نشان می‌دهد؛ در مجموع ۳۱۳ جرم. تصویر را بزرگ کنید و به گشت‌وگذار بپردازید! شاید سحابی‌های محبوبی مثل عقاب (Eagle، Sh2-49)، قلب (Heart، Sh2-190) و جبار (Orion، Sh2-281) را پیدا کنید. با وجود نام این فهرست، همهٔ اجرام آن از درخشش هیدروژن یونیده‌ای نیستند که نواحی H II را می‌سازد. سحابی‌های سیاره‌نما، مثل سحابی عروس دریایی (Medusa Nebula، Sh2-274)، و بقایای ابرنواختری، مثل سحابی اسپاگتی (Spaghetti Nebula، Sh2-240)، هم در آن دیده می‌شوند.
عکاس نجومی، بین شین (Bing Xin)، آسمان‌های تاریک شرق چین و مغولستان داخلی را پیمود تا از همهٔ آن‌ها عکس بگیرد. برای این کار از فیلترهای باریک‌باند استفاده شد که عمدتاً نور هیدروژن و اکسیژن یونیده را ثبت می‌کنند؛ همچنین از فیلترهای قرمز، سبز و آبی استفاده شد. تصویربرداری از هر جرم ۲ تا ۶ ساعت طول کشید و تکمیل کل فهرست حدود ۸۰۰ ساعت زمان برد! شما کدام جرم را بیشتر دوست دارید؟
تا حالا طلوع ماه کامل را دیده‌اید؟ این تصویر رنگارنگ آخر هفتهٔ گذشته در سیسیل، کمی بیرون از شهر نیکوزیا در ایتالیا، ثبت شده است. تصویر ترکیبی است و ماه را هنگام طلوع، در حالی که آسمان تاریک‌تر می‌شود، نشان می‌دهد. ابرهای پایین‌تر رنگ‌های پس از گرگ‌ومیش را بازتاب می‌دهند و در پس‌زمینه، خاکستر و گازهای کوه اتنا در ارتفاع بالاتر دیده می‌شوند. نوار صورتی‌رنگ نزدیک افق «کمربند زهره» نام دارد.
هنگام ماه کامل، ماه و خورشید در دو سوی مخالف آسمان قرار می‌گیرند: ماه هم‌زمان با غروب خورشید طلوع می‌کند. چرخهٔ فازهای ماه تقریباً ۲۹٫۵ روز طول می‌کشد، اما ماه تقریباً هر ۲۷ روز یک بار به دور زمین می‌گردد. در برخی فرهنگ‌های نیم‌کرهٔ شمالی، ماه کامل سپتامبر را «ماه برداشت» می‌نامند. در فرهنگ شما هم نام ویژه‌ای برای آن وجود دارد؟ (هر نامی داشته باشد، ماه کامل به همان روشنی می‌تابد.)
کهکشان مارپیچی عجیب آرپ ۷۸ (Arp ۷۸) در محدودهٔ صورت فلکی حمل (Aries) قرار دارد؛ صورت فلکی‌ای که نمادش قوچ است. این جهانِ جزیره‌ای حدود ۱۰۰ میلیون سال نوری دورتر از ستاره‌ها و سحابی‌های کهکشان راه شیری ماست و پهنای آن به حدود ۲۰۰ هزار سال نوری می‌رسد. این تصویر دقیق کیهانی، بازوی مارپیچی بیرونی و برجستهٔ آن را نشان می‌دهد. این بازوی بیش‌ازحد رشدکرده، با رگه‌های گستردهٔ غبار و خوشه‌های جوان و آبیِ ستاره‌ای، بر اثر کشش‌های گرانشی در مقیاس کهکشانی برآمده و بزرگ شده است. احتمالاً برهم‌کنش با درخشان‌ترین کهکشان همدمش، ان‌جی‌سی ۷۷۰ (NGC ۷۷۰) ــ که کوچک‌تر است و درست زیر مارپیچ بزرگ‌تر دیده می‌شود ــ باعث این وضعیت شده است.
ان‌جی‌سی ۷۷۰ که در رشته‌های کم‌نور ستاره‌ای، آشکارشده در نوردهی عمیق تلسکوپی، جای گرفته، ظاهری محو و بیضی‌شکل دارد؛ ظاهری که به‌خوبی با ستاره‌های نوک‌تیزِ پیش‌زمینه در راه شیری تضاد دارد.
