واژهنامه · عکاسی نجومی
عمق بیت bit depth
عمق بیت شمار بیتهای اختصاصیافته به نمایش مقدار هر نمونه یا کانال تصویر است که همراه با قالب عددی، ظرفیت نمایش مقدارها را تعیین میکند.
عمق بیت بدون مشخصکردن محل و قالب عدد معنای کاملی ندارد: بیتهای مبدل، بیتهای هر کانال تصویر و بیتهای ذخیرهشده در فایل ممکن است برابر نباشند. در نمایش صحیحِ بدون علامت، ۸ بیت در هر نمونه، ۲۵۶ کد از ۰ تا ۲۵۵ فراهم میکند. برای ۱۶ بیت در هر نمونه، شمار کدها ۶۵۵۳۶ و بزرگترین کد ۶۵۵۳۵ است؛ کد صفر هم یکی از حالتهاست.
این شمار کدها را نباید مستقیماً شمار جزئیات قابل تشخیص دانست. نویز، بهره و دامنهٔ ورودی نیز تعیین میکنند کدام تفاوتهای سیگنال قابل اندازهگیری باشند. ذخیرهٔ تصویر در قالبی با بیت بیشتر، سطحهای اندازهگیرینشده را به دادهٔ اصلی اضافه نمیکند، هرچند برای نگهداری نتیجهٔ محاسبات سودمند است.
برای نمونه، مشخصات دوربین QHY5III174M مبدل ۱۲ بیتی و امکان خروجی ۱۶ بیتی را ذکر میکند. پس برچسب فایل بهتنهایی مشخصات تبدیل اولیه را نشان نمیدهد. همچنین قواعد کدهای صحیح را نمیتوان بیتغییر به قالب ممیزشناور تعمیم داد؛ در آن قالب، بیتها میان بخشهای نمایش عدد تقسیم میشوند و فاصلهٔ عددهای قابل نمایش ثابت نیست.
پرسشهای رایج
آیا فایل ۱۶ بیتی حتماً از مبدل ۱۶ بیتی آمده است؟
عمق بیت فایل الزاماً با عمق بیت مبدل برابر نیست. دوربین میتواند دادهٔ حاصل از مبدل ۱۲ بیتی را در ظرف عددی ۱۶ بیتی ذخیره کند؛ این کار اطلاعات تازهای دربارهٔ نور دریافتی نمیسازد. برای تشخیص توان تبدیل اولیه باید مشخصات مبدل، حالت خوانش و شیوهٔ ذخیرهسازی همان دوربین بررسی شود، نه فقط پسوند یا برچسب فایل.
آیا عمق بیت بیشتر نویز تصویر را کم میکند؟
عمق بیت بیشتر بهخودیخود نویز فوتونی یا نویز خوانش را حذف نمیکند. در دامنهٔ ورودی یکسان، مبدل ایدئال با بیت بیشتر گامهای کوچکتری دارد و میتواند خطای کوانتیزهسازی را کاهش دهد؛ اما اگر نویز واقعی بزرگتر باشد، این گامها الزاماً جزئیات قابل اعتماد بیشتری نشان نمیدهند. کیفیت اندازهگیری به مجموع رفتار حسگر و زنجیرهٔ خوانش وابسته است.







