واژهنامه · عکاسی نجومی
پهنای کامل در نصف بیشینه full width at half maximum
پهنای کامل در نصف بیشینه فاصلهٔ دو سوی یک قله در ترازی برابر با نصف ارتفاع آن نسبت به زمینه است.
دو عکس از یک میدان ستارهای ممکن است در نرمافزار پهنای متفاوتی نشان دهند؛ پیش از انتخاب عکس بهتر، باید یکای عدد و روش اندازهگیری را بررسی کرد. پهنای کامل در نصف بیشینه برای یک ستارهٔ کشیده میتواند در دو محور متفاوت باشد. همچنین قله باید نسبت به زمینه سنجیده شود، نه نسبت به صفر عددی تصویر.
برای نمونه، اگر زمینه ۱۰۰ واحد دیجیتال و مقدار قله ۵۰۰ واحد دیجیتال باشد، تراز نصف ارتفاع قله ۳۰۰ واحد دیجیتال است. پهنا در این تراز اندازهگیری میشود. اگر پهنای اندازهگیریشده ۳ پیکسل و مقیاس تصویر ۱٫۵ ثانیهٔ قوسی بر پیکسل باشد، پهنای زاویهای ۴٫۵ ثانیهٔ قوسی خواهد بود؛ این یک مثال محاسباتی است، نه حد مطلوب همگانی.
عدد بهدستآمده خلاصهای از شکل تابع نقطهگستر است. اپتیک، وضعیت کانون، جو و حرکت دستگاه همگی میتوانند بر آن اثر بگذارند. برای مقایسهٔ معتبر، ستارههای اشباعنشده و مدل برازش سازگار لازماند؛ تفاوت نمونهبرداری یا انتخاب مدل میتواند مقایسهٔ سادهٔ دو عدد را گمراهکننده کند.
پرسشهای رایج
آیا پهنای کامل در نصف بیشینهٔ کمتر همیشه بهتر است؟
پهنای کامل در نصف بیشینهٔ کمتر، در ثبتهای قابل مقایسه و با اندازهگیری معتبر، معمولاً از ستارههای جمعوجورتر خبر میدهد. اما اشباع، کمنمونهگیری، مدل برازش نامناسب یا پردازش تهاجمی میتواند عدد را گمراهکننده کند. برای داوری کیفیت، شکل ستارهها، نویز و جزئیات واقعی تصویر نیز باید بررسی شوند؛ این پهنا بهتنهایی تضمین کیفیت نیست.
چرا دو دوربین برای یک ستاره پهنای پیکسلی متفاوت میدهند؟
پهنای کامل در نصف بیشینه بر حسب پیکسل به مقیاس تصویر وابسته است. یک پهنای زاویهای ثابت ممکن است روی پیکسلهای ریزتر تعداد خانههای بیشتری را بپوشاند. برای مقایسه باید پهنای پیکسلی به یکای زاویهای تبدیل شود و شرایط ثبت و برازش نیز سازگار باشد. حتی پس از تبدیل، عدد حاصل فقط سهم آشفتگی جو را نشان نمیدهد.
نامهای دیگر و املا
شکل درست نوشتن در فلکبین: پهنای کامل در نصف بیشینه.
- FWHM رایجکوتهنوشت علمی







