واژهنامه · عکاسی نجومی
گسترش روشنایی تصویر image stretching
گسترش روشنایی تصویر نگاشت مقادیر تصویر به دامنهٔ نمایشی، معمولاً با تبدیلی غیرخطی، برای آشکارترکردن ساختارهای کمنور ثبتشده است.
فایل انباشتهشده ممکن است تقریباً سیاه دیده شود، اما با پیشنمایش خودکار سحابی در آن نمایان شود. بسیاری از مقدارهای کمنور در بخش کوچکی از دامنهٔ نمایش جمع شدهاند. گسترش روشنایی تصویر این مقدارها را بازنگاشت میکند تا تفاوتهای ثبتشده بهتر دیده شوند؛ روشنترشدن نمایش به معنای نوردهی بیشتر یا تولید اندازهگیری تازه نیست.
برای یک مثال محاسباتی، مقدارها را نسبت به دامنهٔ انتخابی نرمال میکنیم تا بییکا باشند. نگاشت ریشهٔ دوم، مقدار ۰٫۰۱ را به ۰٫۱ و مقدار ۰٫۲۵ را به ۰٫۵ میرساند. این نگاشت غیرخطی، فاصلهٔ مقدارهای کمنور را بیشتر میکند؛ همهٔ روشهای گسترش از ریشهٔ دوم استفاده نمیکنند و این مثال تنظیم پیشنهادی برای تصویر مشخصی نیست.
در نرمافزار باید میان تغییر پیشنمایش و اعمال تبدیل روی داده فرق گذاشت. گسترش میتواند نویز و نابرابری رنگهای موجود را هم آشکارتر کند. اگر هنگام تنظیم، مقدارها به کران سفید یا سیاه بریده شوند، تفاوت آنها از دست میرود؛ برای سنجش علمی، نگهداری دادهٔ اصلی و مسیر پردازش اهمیت دارد.
پرسشهای رایج
آیا پیشنمایش خودکار مقدارهای فایل را تغییر میدهد؟
گسترش روشنایی تصویر ممکن است فقط در نمایش اعمال شود یا مستقیماً مقدارهای تصویر را تغییر دهد. در حالت پیشنمایشِ صرف، دادهٔ اصلی همان است و فقط شیوهٔ نمایش فرق میکند. اعمال فرمان پردازش و ذخیرهٔ نتیجه میتواند فایل تازهای با مقدارهای بازنگاشتشده بسازد. رفتار دقیق به نرمافزار و فرمان انتخابشده وابسته است؛ ظاهر روشنتر بهتنهایی تغییر فایل را ثابت نمیکند.
چرا بعد از گسترش، نویز و لکههای رنگی بیشتر دیده میشوند؟
گسترش روشنایی تصویر تفاوتهای کممقدار را آشکارتر میکند و همین تفاوتها شامل نویز و نابرابری کانالهای رنگ نیز هستند. تبدیل غیرخطی ممکن است کنتراست آنها را شدیدتر نشان دهد، بدون آنکه دادهٔ تازهای ثبت شده باشد. گسترش تهاجمی همچنین میتواند به برش دامنه بینجامد. مقایسه با دادهٔ اصلی کمک میکند ساختار هدف با اثر پردازش اشتباه نشود.







