رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir
کانال تلگرام

صفحهٔ اصلی فلک‌بین

آسمان

فضا

زمین

دانش

ابزار

حساب و فرمول

تاریخ و زمان

واحد و اندازه

ریاضی

آسمان و فضا

بدن

آزمایشگاه

آسمان

منظومه و فضا

زمین

نور و کیهان

کیهان و اخترفیزیک

فلک‌بین

کانال فلک‌بین در تلگرام

علوم پایه

چرا قاشق در لیوان آب شکسته دیده می‌شود؟

قاشق سالم است، اما نور مسیرش را در مرز آب و هوا عوض می‌کند. با دنبال‌کردن همان مسیر می‌بینیم چرا جای دیده‌شده با جای واقعی فرق دارد.

۱۱ دقیقه مطالعه آخرین بازبینی محتوا:

به‌طور خلاصه

قاشق در لیوان آب واقعاً نمی‌شکند؛ جای ظاهریِ بخش زیر آب با بخش بیرون آب هم‌راستا دیده نمی‌شود. نورِ بخش زیر آب هنگام گذر به هوا، جز در مسیر دقیقاً عمود بر سطح، تغییر جهت می‌دهد. چشم نور رسیده را در امتداد مستقیم دنبال می‌کند و به همین دلیل آن بخش را در جای دیگری می‌بیند. این جای ظاهری به زاویهٔ نگاه و هندسهٔ مشاهده وابسته است؛ قاشق در همهٔ حالت‌ها به یک اندازه جابه‌جا دیده نمی‌شود.

فرض کنید قاشقی صاف را در لیوان آب گذاشته‌اید و از بالای لبه، با کمی زاویه به آن نگاه می‌کنید. دسته در نزدیکی سطح آب انگار شکسته است؛ بخش پایین دیگر ادامهٔ طبیعی بخش بالا به نظر نمی‌رسد. قاشق را بیرون می‌آورید و می‌بینید همچنان صاف است.

آب فرصت نکرده فلز را خم کند و دوباره به شکل اول برگرداند. چیزی در مسیرِ دیدن تغییر کرده است. برای پیدا کردنش، به‌جای دنبال‌کردن خط قاشق، نورِ یک نقطهٔ زیر آب را تا چشم دنبال می‌کنیم.

قاشق عوض شده یا جای تصویرش؟

شکل خود قاشق ثابت مانده، اما تصویر بخش زیر آب جابه‌جا دیده می‌شود. مقایسهٔ قاشق داخل و بیرون آب، مسئله را از تغییر شکل جسم به مسیر نوری می‌برد که از جسم به چشم رسیده است.

یک جسم، دو ظاهر

در یک قاشقِ واقعاً خمیده، خمیدگی همراه جسم باقی می‌ماند. اما در صحنهٔ لیوان، ظاهر قاشق به قرارگرفتن بخشی از آن در آب و جای چشم وابسته است. همین وابستگی نشانه‌ای است که باید مسیر نور را بررسی کنیم، نه اینکه دنبال نیروی خم‌کنندهٔ قاشق بگردیم.

برای دنبال‌کردن نور، یک نقطه روی دستهٔ قاشق و زیر سطح آب انتخاب کنید. قرار نیست تمام لیوان را یک‌باره توضیح دهیم. اگر بفهمیم چرا جای همین نقطه متفاوت دیده می‌شود، می‌توانیم همان روش را برای نقاط دیگر ادامه دهیم و ظاهر کل دسته را بسازیم.

نور دو بخش از چه راهی می‌رسد؟

نورِ بخشی از قاشق که بیرون آب است می‌تواند از راه هوا به چشم برسد. نورِ نقطهٔ زیر آب، در مسیر مورد بررسی ما ابتدا در آب حرکت می‌کند، از سطح آب وارد هوا می‌شود و سپس به چشم می‌رسد. مرز میان این دو محیط تفاوت اصلیِ دو مسیر است.

برای شکل آموزشی، سطح آب را صاف در نظر می‌گیریم و پرتوهایی را دنبال می‌کنیم که از همین سطح بیرون می‌آیند. چنین انتخابی اجازه می‌دهد روشن ببینیم تغییر جهت در کجا رخ می‌دهد. دستهٔ قاشق هنوز صاف است؛ مسیری که باید خمیدگی‌اش را بررسی کنیم، مسیر نور است.

نور هنگام بیرون‌آمدن از آب به کدام سمت می‌رود؟

نورِ گذری از آب به هوا، اگر عمود بر سطح نباشد، پس از خروج از خط عمود بر سطح دورتر می‌شود. این تغییر جهت را شکست نور می‌نامیم. برای فهمیدن جهت آن، «بالا» و «پایین» راهنمای خوبی نیستند؛ باید یک خط کمکی روی شکل بکشیم.

به‌جای بالا و پایین، خط عمود بکشید

جایی را که پرتو به سطح آب می‌رسد مشخص کنید و از همان نقطه، خطی عمود بر سطح بکشید. زاویهٔ پرتو را نسبت به این خط می‌سنجیم. پرتوِ خارج‌شده از آب به هوا زاویهٔ بزرگ‌تری با این عمود می‌سازد؛ یعنی از عمود دور می‌شود. اگر مسیر دقیقاً در امتداد عمود باشد، پرتو بدون تغییر جهت گذر می‌کند.

اکنون می‌توانید جهت فلش‌ها را هم بررسی کنید: در مثال ما، نور از نقطهٔ قاشق در آب به چشم در هوا می‌رود. اگر فلش را برعکس کنید و نور را از هوا به آب بفرستید، جهت تغییر مسیر نسبت به عمود هم برعکس می‌شود. پس جملهٔ «نور همیشه به یک سمت خم می‌شود» اطلاعات کافی ندارد؛ باید بدانیم از کدام محیط به کدام محیط می‌رود.

تفاوت رفتار نور در دو محیط را با کمیتی به نام ضریب شکست نور توصیف می‌کنند؛ این کمیت با سرعت نور در محیط ارتباط دارد. برای حل معمای قاشق فعلاً عدد آن لازم نیست. کافی است مسیر آب به هوا و جهت خم‌شدن را درست تشخیص دهیم.

گذر نور با برگشتن آن فرق دارد

روی آب گاهی تصویر روشن چراغ یا پنجره را هم می‌بینید. اینجا بخشی از نور از سطح برمی‌گردد و بازتاب نور رخ می‌دهد. در شکست نور، پرتو از مرز گذر می‌کند و وارد محیط دیگر می‌شود. یک سطح می‌تواند هم نور را گذر دهد و هم بخشی را برگرداند.

برای توضیح جای نقطهٔ زیر آب، پرتو گذری را دنبال می‌کنیم: نقطهٔ قاشق، آب، سطح، هوا، چشم. تصویر درخشانِ برگشته از سطح، مسیر دیگری است و علت اصلیِ جابه‌جاییِ دیده‌شدهٔ قاشق نیست.

چشم چرا قاشق را در جای دیگری می‌بیند؟

چشم جهت نوری را دریافت می‌کند که پس از خروج از آب به آن رسیده است؛ امتداد مستقیم این جهت به عقب، از جای واقعی نقطهٔ قاشق نمی‌گذرد. در نتیجه، نقطهٔ زیر آب در جایی ظاهری دیده می‌شود که با محل واقعی آن فرق دارد.

مسیر رسیده را رو به عقب دنبال کنید

برای تمرین روی کاغذ، از چشم شروع کنید و بخش هواییِ پرتو را با یک خط‌چین به عقب امتداد دهید. خط‌چین را در مرز آب نچرخانید. این خط مسیر واقعی نور در آب نیست؛ نشان می‌دهد اگر نور همان مسیر مستقیمِ رسیده به چشم را ادامه داده بود، از کدام سمت آمده بود.

اکنون پرتو نزدیک دیگری را از همان نقطهٔ قاشق در نظر بگیرید که پس از خروج به چشم می‌رسد. با امتداد رو به عقبِ این مسیرها، می‌توان جای ظاهری نقطه را در مدل سادهٔ دیدن مشخص کرد. به چنین تصویری «تصویر مجازی» می‌گوییم: پرتوهای واقعی از آن جای ظاهری نیامده‌اند، ولی جهت نور رسیده چنین جایگاهی را نشان می‌دهد.

دو بخش قاشق دیگر هم‌راستا دیده نمی‌شوند

برای نقاط بیرون آب، مرز آب و هوا در مسیر دید وجود ندارد. برای نقاط زیر آب، تغییر جهت پرتو در این مرز جای ظاهری می‌سازد. وقتی چشم تصویر این دو بخش را کنار هم می‌بیند، خط دسته در نزدیکی سطح آب ناپیوسته یا خمیده به نظر می‌رسد.

با این توضیح، «شکسته‌دیدن» نتیجهٔ جمع‌شدن دو مسیر متفاوت در یک تصویر است. اگر جای چشم را عوض کنید، پرتوهای دیگری به آن می‌رسند؛ پس انتظار نداریم ظاهر قاشق در همهٔ زاویه‌ها یکسان بماند. همین پیش‌بینی، قدم بعدی برای آزمودن توضیح است.

با جابه‌جایی چشم، چرا شکل قاشق فرق می‌کند؟

با عوض‌شدن جای چشم، مسیر پرتوهایی که از یک نقطهٔ قاشق به چشم می‌رسند تغییر می‌کند. امتداد ظاهری این پرتوها هم تغییر می‌کند؛ به همین دلیل مقدار و شکل جابه‌جاییِ دیده‌شده به زاویهٔ نگاه وابسته است.

از همان نقطه، مسیر تازه

قاشق را در ذهن ثابت نگه دارید و فقط چشم را کمی جابه‌جا کنید. دیگر همان پرتوِ قبلی وارد چشم نمی‌شود؛ پرتو دیگری از نقطهٔ انتخاب‌شده، پس از گذر از مرز آب و هوا، به جای تازهٔ چشم می‌رسد. برای رسم این حالت، باید مسیر واقعی و امتداد ظاهری را دوباره بکشید.

پس تغییر ظاهر قاشق با حرکت سر، اتفاقی جدا از توضیح شکست نور نیست؛ یکی از نتیجه‌های همان توضیح است.

عمق ظاهری یک عدد ثابت نیست

ممکن است در یک توضیح آموزشی، رابطهٔ ساده‌ای برای عمق ظاهری ببینید. چنین رابطه‌ای در مدل سطح تخت و برای دید نزدیک به عمود تقریب مناسبی است. نمی‌توان آن را بی‌تغییر برای هر زاویهٔ نگاه به قاشق به کار برد. نگاه بسیار مایل و نگاه نزدیک به عمود مسیرهای یکسانی نمی‌سازند.

چرا کف استخر هم نزدیک‌تر دیده می‌شود؟

کف استخر می‌تواند به‌دلیل همین جابه‌جاییِ تصویر بر اثر شکست نور، نزدیک‌تر به سطح دیده شود. نور از کف به سطح آب می‌رسد، وارد هوا می‌شود و به چشم می‌آید؛ امتداد ظاهری نور در هوا، جای واقعی کف را نشان نمی‌دهد.

همان مسیر نور در مقیاسی دیگر

به‌جای نقطهٔ روی قاشق، این بار نقطه‌ای از کف استخر را در نظر بگیرید. مراحل دنبال‌کردن نور همان است: مسیر واقعی در آب، تغییر جهت هنگام خروج و ادامهٔ مسیر در هوا. تفاوت این است که دیگر یک دستهٔ نیمه‌فرورفته نداریم تا دو بخش آن را با هم مقایسه کنیم؛ بیشتر متوجه جای ظاهریِ کف می‌شویم.

در قاشق، چشم ما ناهماهنگیِ دو بخش یک جسم را به شکل «خمیدگی» می‌بیند. در استخر، همان اصل می‌تواند به شکل «کم‌عمق‌تر دیده‌شدن» ظاهر شود. این دو مشاهده لازم نیست یک شکل ظاهری داشته باشند تا از یک سازوکار پیروی کنند.

جای دیده‌شده، اندازه‌گیری عمق نیست

از روی ظاهر کف نمی‌توان با اطمینان عمق واقعی استخر را تعیین کرد. زاویهٔ دید و هندسهٔ سطح در تصویر اثر دارند. توضیح نوری را برای فهم تصویر به کار ببرید، نه تصمیم‌گرفتن دربارهٔ ورود یا شیرجه در آب.

برای بررسی این پدیده هم نیازی به استخر نیست. ظرف آبِ کوچک روی میز همان مرز آب و هوا را فراهم می‌کند و می‌توانید تغییر زاویهٔ نگاه را با آرامش دنبال کنید. به این ترتیب، یک پیش‌بینی دربارهٔ نور را می‌سنجید، بدون آنکه مشاهده را با سنجش عمق واقعی اشتباه بگیرید.

چطور این توضیح را روی میز امتحان کنیم؟

قاشق و یک ظرف شفافِ سالم با آب معمولی کافی‌اند تا تفاوت جسم و تصویر و اثر جای چشم را بررسی کنید. کار اصلی، مقایسهٔ چند وضعیت مشخص است؛ دیدن یک ظاهر عجیب به‌تنهایی همهٔ بخش‌های توضیح را نمی‌آزماید.

پیش‌بینی کنید و جای چشم را عوض کنید

اگر بخش زیر آب در جای دیگری دیده شد و با تغییر محل چشم ظاهرش عوض شد، مشاهده با توضیحِ مسیر نور سازگار است. بیرون‌آوردن قاشق نیز نشان می‌دهد خمیدگیِ دیده‌شده همراه جسم باقی نمانده است. در این تمرین، هیچ زاویه یا نسبت عمقی را اندازه نگرفته‌اید؛ نتیجه همان مقایسهٔ کیفیِ مشاهده‌هاست.

مسیر نور را خودتان رسم کنید

حالا یک خط افقی برای سطح آب، نقطه‌ای زیر آن برای قاشق و نقطه‌ای بالای آن برای چشم بکشید. پرتو را از قاشق به مرز برسانید، خط عمود را اضافه کنید و مسیر خروجی به هوا را دورتر از عمود قرار دهید. سپس بخش هوایی را با خط‌چین به عقب ادامه دهید. خط پیوسته مسیر واقعی نور است و خط‌چین ابزار پیدا کردن جای ظاهری.

اگر می‌خواهید زاویهٔ ورود و خروج را جداگانه بررسی کنید، شبیه‌سازی خم‌شدن نور دانشگاه کلرادو امکان تغییر محیط‌ها و زاویه را می‌دهد. پیش از هر تغییر، جهت پرتو خروجی را روی کاغذ پیش‌بینی کنید و بعد با نمایش مقایسه کنید. این بار هدف فقط دیدن قاشق عجیب نیست؛ می‌توانید بگویید کدام بخش مسیر، ظاهر آن را ساخته است.

پرسش‌های رایج

  1. چرا قاشق در آب شکسته دیده می‌شود؟

    نورِ بخش زیر آب قاشق هنگام گذر به هوا تغییر جهت می‌دهد. امتداد مستقیم نور رسیده به چشم، جای ظاهریِ متفاوتی برای آن بخش می‌سازد؛ بنابراین بخش زیر آب و بخش بیرون آب هم‌راستا دیده نمی‌شوند. این ظاهرِ شکسته به مسیر نور و زاویهٔ نگاه مربوط است، نه خم‌شدن واقعی قاشق.

  2. چرا مداد در لیوان آب کج به نظر می‌رسد؟

    برای مداد نیمه‌فرورفته در آب، نورِ بخش زیر آب و بخش بیرون آب مسیر یکسانی تا چشم ندارند. نور زیر آب هنگام خروج به هوا دچار شکست نور می‌شود و تصویر آن بخش جابه‌جا دیده می‌شود. در نتیجه مداد می‌تواند در نزدیکی سطح آب خمیده به نظر برسد، در حالی که خود مداد صاف مانده است.

  3. چرا کف استخر کم‌عمق‌تر دیده می‌شود؟

    نورِ کف استخر از آب به هوا می‌آید و در سطح تغییر جهت می‌دهد. چشم نور رسیده را در امتداد مستقیم دنبال می‌کند و جای ظاهری کف می‌تواند نزدیک‌تر به سطح باشد. این تصویر به زاویهٔ نگاه وابسته است؛ ظاهر کف معیار قابل‌اعتمادی برای تعیین عمق واقعی یا تصمیم دربارهٔ ورود به آب نیست.

  4. شکست نور چیست؟

    شکست نور تغییر جهت نور هنگام گذر از مرز دو محیط است. برای مثال، نورِ گذری از آب به هوا از خط عمود بر سطح دور می‌شود؛ در تابش دقیقاً عمود، جهت تغییر نمی‌کند. شکست نور با بازتاب نور فرق دارد: در بازتاب نور، پرتو از سطح به همان محیط برمی‌گردد، نه اینکه وارد محیط دیگر شود.

  5. چرا بخش بیرون آب قاشق صاف و بخش زیر آب جابه‌جا دیده می‌شود؟

    نورِ بخش بیرون آب قاشق می‌تواند مستقیم در هوا به چشم برسد، اما نور بخش زیر آب در مسیر خروج از سطح آب تغییر جهت می‌دهد. امتداد ظاهری این مسیر، جای نقطهٔ زیر آب را متفاوت نشان می‌دهد. کنار هم قرارگرفتن تصویر دو بخش، ظاهر خمیده یا ناپیوسته‌ای در نزدیکی سطح آب می‌سازد.

  6. آیا قاشق در آب واقعاً خم می‌شود؟

    در پدیدهٔ معمولِ قاشق شکسته در لیوان آب، شکل واقعی قاشق تغییر نمی‌کند. اگر قاشق را بیرون بیاورید، صاف‌بودن آن را می‌بینید. تفاوت ظاهر از مسیر نوری می‌آید که از بخش زیر آب به چشم رسیده است. تغییر جای چشم نیز می‌تواند تصویر را عوض کند، بدون آنکه خود قاشق حرکت یا تغییر شکل داشته باشد.

  7. زاویهٔ دید چه اثری بر تصویر قاشق دارد؟

    با تغییر زاویهٔ دید، پرتوهای دیگری از قاشق پس از خروج از آب به چشم می‌رسند و جای ظاهری بخش زیر آب تغییر می‌کند. بنابراین مقدار جابه‌جایی تصویر برای همهٔ زاویه‌ها یکسان نیست. رابطهٔ سادهٔ عمق ظاهری در مدل سطح تخت، برای دید نزدیک به عمود تقریب مناسبی است و نباید به هر حالت نگاه تعمیم داده شود.

  8. چرا جسم زیر آب بالاتر از جای واقعی دیده می‌شود؟

    وقتی از هوا به جسم زیر آب نگاه می‌کنیم، شکست نور در مرز آب و هوا می‌تواند تصویر مجازیِ جسم را نزدیک‌تر به سطح نشان دهد. پرتوهای واقعی از محل جسم آمده‌اند، اما امتداد مستقیم مسیرشان در هوا جای دیگری را نشان می‌دهد. مقدار این تفاوت به زاویهٔ دید وابسته است و یک جابه‌جایی ثابت برای همهٔ حالت‌ها نیست.

منابع

  1. Images Formed by Refraction OpenStax
  2. Refraction OpenStax
  3. Bending Light University of Colorado Boulder PhET

بیشتر بخوانید

همه

دانش

امروز در بخش دانش

فلک‌بین

در گوشه‌های دیگر فلک‌بین