اوبرون Oberon

اوبرون (Oberon) پس از تیتانیا دومین قمر بزرگ اورانوس و دورترین قمر از پنج قمر اصلی آن است. ویلیام هرشل آن را در ۱۱ ژانویهٔ ۱۷۸۷ همراه تیتانیا کشف کرد. نامش از پادشاه پریان در نمایشنامهٔ «رؤیای شب نیمهٔ تابستان» شکسپیر گرفته شده است. قطر آن حدود ۱۵۲۳ کیلومتر، یعنی حدود ۴۴ درصد قطر ماه، است.

اوبرون چه ویژگی‌هایی دارد؟

اوبرون ترکیبی از یخ آب و سنگ و احتمالاً مواد کربن‌دار است. چگالی آن حدود ۱٫۶ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، یعنی تقریباً نیمی از آن سنگ و نیمی یخ است. سطح آن بسیار کهنه و پرگودال است و ردپای برخوردهای فراوان دارد. در کف برخی دهانه‌ها ماده‌ای تیره دیده می‌شود که شاید از درون بیرون آمده باشد.

ما اوبرون را چگونه شناخته‌ایم؟

تنها فضاپیمایی که از اوبرون عکس گرفته وویجر ۲ است که در ژانویهٔ ۱۹۸۶ از کنار اورانوس گذشت. وضوح عکس‌ها محدود بود و تنها حدود ۴۰ درصد از سطح تصویربرداری شد، پس اوبرون هنوز کم‌شناخته است.

اوبرون هم مانند آریل و میراندا نزدیک صفحهٔ استوایی اورانوس می‌چرخد. چون محور اورانوس تقریباً به پهلو است، هر قطب این قمرها حدود ۴۲ سال رو به خورشید می‌ماند و ۴۲ سال در تاریکی. مأموریت‌های آیندهٔ پیشنهادی به اورانوس ممکن است شناخت ما را از این قمر بیشتر کنند.

پرسش‌های رایج

### اوبرون چیست؟
اوبرون قمری یخی-سنگی است که دور سیارهٔ اورانوس می‌چرخد و دومین قمر بزرگ آن است.

### اوبرون را چه کسی کشف کرد؟
ویلیام هرشل اوبرون را در ژانویهٔ ۱۷۸۷ کشف کرد.

### اوبرون چقدر بزرگ است؟
قطر اوبرون حدود ۱۵۲۳ کیلومتر است، کمی کوچک‌تر از تیتانیا.

### چرا اوبرون چنین نامی دارد؟
اوبرون پادشاه پریان در نمایشنامهٔ رؤیای شب نیمهٔ تابستان شکسپیر است و نام قمرهای اورانوس از شخصیت‌های آثار شکسپیر و الکساندر پوپ گرفته می‌شود.