آسمان اردیبهشت ۱۴۱۱

همهٔ رویدادهای اردیبهشت ۱۴۱۱

1. ۳پنجشنبه

   ۰۰:۴۷اوج بارش شهابی شلیاقی

   ساعت ۰۰:۴۷ · فعال از ۲۵ فروردین تا ۱۱ اردیبهشت. تا ۱۸ شهاب در ساعت در آسمانی کاملاً تاریک؛ ماه ۸۶٪ روشن است و شهاب‌های کم‌نور را می‌پوشاند.

2. ۴جمعه

   ۰۵:۵۰اوج بارش شهابی پی-کشتی‌دمی

   ساعت ۰۵:۵۰ · فعال از ۲۶ فروردین تا ۹ اردیبهشت. شدتش هر سال فرق می‌کند و گاهی ناگهان فوران می‌کند؛ ماه ۹۳٪ روشن است و شهاب‌های کم‌نور را می‌پوشاند.

3. ۵شنبه

   ۲۰:۵۲پنهان شدن سماک اعزل پشت ماه

   ساعت ۲۰:۵۲ · از تهران: پنهان شدن ساعت ۱۹:۲۳ و پیدا شدن ۱۹:۳۲ (ماه ۹۹٪ روشن). در ۱۱ شهر از ۳۸ شهر ایران در آسمان تاریک دیده می‌شود.

   دیدنی
4. ۶یکشنبه

   ۱۸:۴۰ماه کامل

   ساعت ۱۸:۴۰ · تمام قرص ماه روشن است؛ با غروب خورشید طلوع می‌کند و تمام شب در آسمان است.

5. ۶یکشنبه

   ۱۸:۴۳ماه‌گرفتگی کامل

   ساعت ۱۸:۴۳ · در ایران دیده می‌شود: در اوج گرفت ماه بالای افق ۲۰ شهر از ۳۸ شهر است.

   دیدنی
6. ۱۳یکشنبه

   ۱۹:۳۲تربیع دوم

   ساعت ۱۹:۳۲ · نیمهٔ چپ ماه روشن است؛ پس از نیمه‌شب طلوع می‌کند و صبح در آسمان جنوب است.

7. ۱۵سه‌شنبه

   ۰۰:۱۴ماه در نزدیک‌ترین فاصله (حضیض)

   ساعت ۰۰:۱۴ · ۳۶۹٬۴۹۸ کیلومتر از زمین.

8. ۱۶چهارشنبه

   ۱۴:۱۸اوج بارش شهابی اتا-دلوی

   ساعت ۱۴:۱۸ · فعال از ۳۰ فروردین تا ۸ خرداد. تا ۵۰ شهاب در ساعت در آسمانی کاملاً تاریک؛ ماه ۲۰٪ روشن؛ شبی خوب برای دیدن.

   دیدنی
9. ۲۰یکشنبه

   ۱۶:۵۵خورشیدگرفتگی حلقوی

   ساعت ۱۶:۵۵ · در ایران دیده نمی‌شود.

   در ایران نه
10. ۲۰یکشنبه

    ۱۷:۰۶ماه نو

    ساعت ۱۷:۰۶ · ماه میان زمین و خورشید است و دیده نمی‌شود؛ یکی دو شب بعد هلال باریک در غرب، پس از غروب.

11. ۲۱دوشنبه

    ۰۵:۵۳اوج بارش شهابی اتا-شلیاقی

    ساعت ۰۵:۵۳ · فعال از ۱۵ اردیبهشت تا ۲۵ اردیبهشت. تا ۳ شهاب در ساعت در آسمانی کاملاً تاریک؛ ماه ۰٪ روشن؛ شبی خوب برای دیدن.

12. ۲۸دوشنبه

    ۰۱:۴۸ماه در دورترین فاصله (اوج)

    ساعت ۰۱:۴۸ · ۴۰۴٬۲۶۲ کیلومتر از زمین.

13. ۲۸دوشنبه

    ۱۳:۱۴تربیع اول

    ساعت ۱۳:۱۴ · نیمهٔ راست ماه روشن است؛ عصر در آسمان جنوب و تا نیمه‌شب بالای افق.

14. ۳۰چهارشنبه

    ۱۸:۱۶آغاز حرکت برگشتی مشتری

    ساعت ۱۸:۱۶ · مشتری در صورت فلکی جدی می‌ایستد و از این پس چند هفته رو به غرب میان ستاره‌ها می‌رود؛ حرکتی ظاهری، چون زمین از کنارش می‌گذرد.