دادههای تازهٔ ابزار سوپرکم (SuperCam) در مریخنورد استقامت (پرسویرنس) تأیید کردهاند که سنگهای روشن منطقهٔ ایدوبی (Idubi) منشأ آذرین ندارند و سرشار از سیلیس آبدارند. این منطقه بخشی از پوستهٔ باستانی مریخ، بیرون از دهانهٔ جزرو (Jezero) است. تکهسنگها روی زمینهٔ تیره و اغلب غبارپوش اطراف حسابی به چشم میآیند؛ حتی از سنگهای آذرین و سنگهای حاصل از برخورد که پیشتر بررسی شده بودند، روشنترند. همین تفاوت، گروه مأموریت را به بررسی آنها کشاند. سیلیس آبدار روی زمین در محیطهای آبی گوناگون، از جمله محیطهای گرمابی، شکل میگیرد؛ سرنخی جالب برای خواندن گذشتهٔ این سنگها.
رصدهای تلسکوپ فضایی جیمز وب (James Webb Space Telescope) پیوندی میان خروج گاز از مرکز کهکشانهای پرجرم و خاموشی ستارهزایی در «ظهر کیهانی» نشان دادهاند؛ دورهٔ اوج ستارهزایی، حدود ۸ تا ۱۲ میلیارد سال پیش. سیاهچالههای اَبَرپرجرم میتوانند گاز ستارهساز را بیرون برانند یا گرم کنند. بااینحال، بیشتر این جریانها ظاهراً فقط سرعت ستارهزایی را تنظیم میکنند؛ هنوز روشن نیست چه چیزی جریانهای خاموشکنندهٔ کهکشانها را راه میاندازد.
مقامها روز سهشنبه اعلام کردند یک کاوشگر ژاپنی بهدلیل مشکل در پیشرانهای سالخوردهاش، هدف مأموریت تمدیدشدهٔ خود را تغییر داده است. این همان کاوشگری است که شش سال پیش غبار ارزشمند یک سیارک را به زمین بازگرداند.
بارش شهابی اسدی در شب ۱۶ تا ۱۷ نوامبر به اوج میرسد و زیر آسمان تاریک شاید تا ۱۵ شهاب در ساعت دیده شود. ماه پیش از بهترین ساعتهای تماشا غروب میکند و مزاحمت نورش کمتر خواهد بود. صبحهای ۱۷ و ۱۸ نوامبر، مشتری و مریخ هم نزدیک کانون بارش دیده میشوند. برای بررسی دقیق زمان و منظرهٔ آسمان از محل خودتان، میتوانید سراغ استلاریوم آنلاین (Stellarium Online) بروید.