اخترشناسان اَبَرنواختر تازهای را در کهکشان مارپیچی انجیسی ۱۴۳۳ (NGC ۱۴۳۳)، در فاصلهٔ حدود ۵۰ میلیون سال نوری، رصد کردهاند. این فاصله برای بررسی اَبَرنواخترها نسبتاً نزدیک به حساب میآید و فرصت پیگیری دقیقتر انفجار را فراهم میکند. این رویداد از نوع «یک اِی» است؛ یعنی در سامانهای دوتایی رخ میدهد و ستارهٔ منفجرشده یک کوتولهٔ سفید است. پس اینجا با انفجار ناشی از فروریزش هستهٔ ستارهای پرجرم روبهرو نیستیم؛ همان سناریویی که در آن ستاره پس از تمامشدن سوختش، فرومیریزد و منفجر میشود.
پژوهشگران با تحلیل بیش از یک دهه دادهٔ جوی مریخنورد کنجکاوی ناسا، به نشانههایی از فرایندی مرتبط با آب در سطح مریخ رسیدهاند. آنها بررسی کردند آیا تغییرات روزانه و فصلی جو با فرایندهای شناختهشده، از جمله یخزدن و آزادشدن دیاکسید کربن در قطبها، توضیحپذیر است. نتیجه به آبی اشاره دارد که شاید به دانههای خاک چسبیده باشد یا به شکل لایههایی بسیار نازک و مایعمانند حضور داشته باشد.
پژوهشگران با شبیهسازی رفتار پلاسما و میدان مغناطیسی، روشنایی بیشتر لبههای فوّارهٔ سیاهچالهٔ اَبَرپرجرم قنطورس اِی (Centaurus A) را بازسازی کردهاند؛ ویژگیای که در رصدهای تلسکوپ افق رویداد دیده میشود. این مدل آثار نسبیت عام را هم در نظر میگیرد و پارامترهایی مانند جرم سیاهچاله و زاویهٔ دید آن برای تطبیق با رصدها تنظیم شدهاند. نتیجه نشان میدهد توزیع ناهمسانگرد ذرات میتواند این الگوی روشنایی را بازتولید کند. این توضیح پیشنهادی به فهم ساختار فوّارههایی کمک میکند که برخلاف انتظار، مرکز آنها روشنترین بخششان نیست.
فیزیکدانان دانشگاه کالیفرنیا سندیگو با مقایسهٔ هشت نقشهٔ قطبش ماهوارهٔ پلانک (Planck)، روشی برای سنجش اختلاف تنظیم آشکارسازها آزمودهاند. هدف، بررسی خطایی است که میتواند شبیه چرخش احتمالی قطبش تابش زمینهٔ کیهانی دیده شود؛ چرخشی که شاید به فیزیکی فراتر از مدل استاندارد اشاره کند. نتایج با روشی مستقل سازگار بود، اما این روش بهتنهایی نمیتواند میزان چرخش واقعی نور در کیهان را تعیین کند.
تلسکوپ نایسر (NICER) ناسا در ایستگاه فضایی بینالمللی، پس از ششونیم سال فعالیت فراتر از مأموریت اولیه، به عملیات علمی خود پایان داده است. مهندسان احتمال میدهند خرابی یک موتور داخلی، حرکت تلسکوپ و توان دنبالکردن اجرام را محدود کرده باشد. اکنون نهاییکردن بایگانی ۸سالهٔ رصدهای پرتو ایکس و برنامهریزی برای کنارگذاشتن و جداسازی تلسکوپ دنبال میشود. نایسر اندازهگیریهای مهمی از ستارههای نوترونی انجام داد و ظرفیت ناوبری فضاپیما با تپاخترها در پرتو ایکس را نیز آزمود.