روز دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵، بات خورشید فلکبین روی عکس ماهوارهٔ SDO ناسا ۱۳ لکه در ۵ گروه شمرد که عدد لکهٔ خورشیدیاش ۶۳ میشود؛ عدد رسمی نوآ (ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا) برای همین روز ۵۵ بود. عدد لکه شمار گروهها را ده برابر میکند و با شمار لکهها جمع میزند؛ پس دو شمارنده با چشمها و ابزار متفاوت، عدد کمی متفاوت میگیرند.
بزرگترین شرارهٔ این شبانهروز از ردهٔ B9.6 بود. شرارههای ردهٔ B ضعیفاند و اثری روی زمین نمیگذارند. نوآ احتمال شرارهٔ M در روز بعد را ۵ درصد و شرارهٔ X را ۱ درصد برآورد کرد.
شاخص Kp، معیار آشفتگی میدان مغناطیسی زمین از صفر تا نه، ۵٫۷ بود: طوفان مغناطیسی. بیشینهٔ پیشبینیشده برای روزهای بعد ۳٫۷ بود. شفق قطبی در عرض جغرافیایی ایران فقط در طوفانهای بسیار شدید (Kp نزدیک ۹) دیده میشود.
در تهران خورشید ساعت ۰۶:۰۲ طلوع و ساعت ۱۷:۴۲ غروب کرد و روز ۱۱ ساعت و ۴۰ دقیقه بود؛ ظهر، خورشید ۵۰ درجه بالای افق رسید و در صورت فلکی سنبله بود.
طوفان ژئومغناطیسیِ شبانهروز گذشته یادآور میشود که آشفتگی میدان زمین میتواند بر دقت GPS و کار ماهوارهها اثر بگذارد.
یادداشت بات خورشید برای همین روز.






