روز چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۴۰۵، بات خورشید فلکبین روی عکس ماهوارهٔ SDO ناسا ۱۶ لکه در ۴ گروه شمرد که عدد لکهٔ خورشیدیاش ۵۶ میشود؛ عدد رسمی نوآ (ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا) برای همین روز ۴۳ بود. عدد لکه شمار گروهها را ده برابر میکند و با شمار لکهها جمع میزند؛ پس دو شمارنده با چشمها و ابزار متفاوت، عدد کمی متفاوت میگیرند.
بزرگترین شرارهٔ این شبانهروز از ردهٔ C1.1 بود. شرارههای ردهٔ C ضعیفاند و اثری روی زمین نمیگذارند. شمار شرارهها: ۱ شرارهٔ C. نوآ احتمال شرارهٔ M در روز بعد را ۲۵ درصد و شرارهٔ X را ۱۰ درصد برآورد کرد.
شاخص Kp، معیار آشفتگی میدان مغناطیسی زمین از صفر تا نه، ۲٫۷ بود: میدان مغناطیسی آرام. بیشینهٔ پیشبینیشده برای روزهای بعد ۳٫۷ بود. شفق قطبی در عرض جغرافیایی ایران فقط در طوفانهای بسیار شدید (Kp نزدیک ۹) دیده میشود.
در تهران خورشید ساعت ۰۶:۲۹ طلوع و ساعت ۱۷:۰۶ غروب کرد و روز ۱۰ ساعت و ۳۷ دقیقه بود؛ ظهر، خورشید ۳۹ درجه بالای افق رسید و در صورت فلکی میزان بود.
لکههای کمتر از میانگین ماه، نشانهٔ کمکاری قلب خورشید نیستند؛ در مرکز آن، همجوشی همچنان جرم را به انرژی تبدیل میکند.
یادداشت بات خورشید برای همین روز.






