رزتا Rosetta

رزتا مأموریتی از آژانس فضایی اروپا برای بررسی دقیق یک دنباله‌دار بود. نام آن از سنگ رزتا گرفته شده، کلیدی که رمز هیروگلیف را گشود؛ این فضاپیما هم قرار بود به رمزگشایی از منشأ منظومهٔ شمسی کمک کند. رزتا در ۲ مارس ۲۰۰۴ پرتاب شد و پس از ده سال سفر، در اوت ۲۰۱۴ به دنباله‌دار چوریوموف–گراسیمنکو رسید.

مسیر ده‌ساله

رزتا برای رسیدن به دنباله‌دار نیازمند چند کمک گرانشی، سه بار از کنار زمین و یک بار از مریخ، بود. در این میان از کنار سیارک‌های اشتاینس (۲۰۰۸) و لوتتیا (۲۰۱۰) هم گذشت. از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ برای صرفه‌جویی در انرژی در حالت خواب بود و در ژانویهٔ ۲۰۱۴ بیدار شد.

اهداف و دستاوردهای مأموریت

رزتا دو سال دور دنباله‌دار مدار زد و آن را در زمانی که به خورشید نزدیک می‌شد، همراهی کرد. فرودگر فیله در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ روی آن نشست؛ نخستین فرود نرم روی دنباله‌دار. دستگاه‌های رزتا شکل دوتکه‌ای هسته، گازهای فراوان و مولکول‌های آلی مانند گلیسین را شناسایی کردند و نسبت ایزوتوپی آب را اندازه گرفتند. نتیجه نشان داد آب این دنباله‌دار با آب زمین فرق دارد (نسبت دوتریوم به هیدروژن آن حدود سه برابر زمین است)، پس دنباله‌دارهایی از این خانواده منبع اصلی آب زمین نبوده‌اند. مأموریت در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ با فرود کنترل‌شدهٔ رزتا بر سطح دنباله‌دار پایان یافت.

پرسش‌های رایج

### رزتا چه بود؟
فضاپیمای آژانس فضایی اروپا که دنباله‌دار 67P را مطالعه کرد.

### فیله چیست؟
فیله فرودگر رزتا بود که در ۲۰۱۴ روی دنباله‌دار نشست.

### رزتا چگونه به پایان رسید؟
در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ رزتا عمداً روی دنباله‌دار فرود آمد و مأموریتش را تمام کرد.

### چرا رزتا نام دارد؟
بر پایهٔ سنگ رزتا که رمزگشایی خط هیروگلیف را ممکن کرد؛ این فضاپیما هم برای رمزگشایی از آغاز منظومهٔ شمسی ساخته شد.