دنباله‌دار چوریوموف-گراسیمنکو دم‌هایش را می‌سازد

دم دنباله‌دارها از کجا می‌آید؟ معمولاً هیچ جای آشکاری روی هستهٔ دنباله‌دارها نیست که جت‌های سازندهٔ دم از آن بیرون بزنند. یکی از بهترین تصاویر از جت‌های در حال خروج در همین عکس دیده می‌شود که در سال ۲۰۱۵ با فضاپیمای رباتیک روزتای ESA گرفته شد، فضاپیمایی که از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به دور دنباله‌دار 67P/Churyumov-Gerasimenko (دنباله‌دار CG) می‌چرخید. تصویر ستون‌های گاز و غبار را نشان می‌دهد که هنگام نزدیک شدن دنباله‌دار به خورشید و گرم شدنش از جاهای متعددی از هستهٔ CG بیرون می‌زنند. دنباله‌دار دو لوب برجسته دارد، لوب بزرگ‌تر با پهنای حدود ۴ کیلومتر و لوب کوچک‌تر ۲٫۵ کیلومتری که با گردنی باریک به هم وصل‌اند.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد تبخیر باید عمیقاً درون سطح دنباله‌دار رخ دهد تا جت‌های گاز، غبار و یخی که از سطح بیرون می‌زنند پدید آیند. دنباله‌دار CG (معروف به دنباله‌دار 67P) در هر یک از مدارهای ۶٫۴۴ ساله‌اش به دور خورشید در جت‌ها حدود یک متر از عمق سطحش را از دست می‌دهد، آهنگی که دنباله‌دار را فقط ظرف هزاران سال کاملاً نابود می‌کند. در سال ۲۰۱۶ مأموریت روزتا با برخوردی کنترل‌شده به سطح دنباله‌دار CG پایان یافت.