رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir

دانشنامهمفهوم

اصل عدم قطعیت Uncertainty principle

اصل عدم قطعیت هایزنبرگ می‌گوید برخی جفت‌کمیت‌ها، مانند مکان و تکانهٔ یک ذره، را نمی‌توان هم‌زمان با دقت دلخواه دانست.

نام‌های دیگر: اصل عدم قطعیت هایزنبرگ

ورنر هایزنبرگ، فیزیکدان آلمانی، این اصل را در سال ۱۹۲۷ بیان کرد. اصل عدم قطعیت یکی از معروف‌ترین نتایج مکانیک کوانتومی است و اغلب به غلط به «ناتوانی ابزار اندازه‌گیری» تعبیر می‌شود.

مفهوم اصلی این است که ذره‌ها در مقیاس کوانتومی مکان و تکانهٔ دقیق و هم‌زمانی ندارند؛ این محدودیت از ذات طبیعت می‌آید و ربطی به بهتر یا بدتر بودن دستگاه آزمایش ندارد.

فرمول اصل عدم قطعیت

برای مکان $x$ و تکانه $p$ داریم:

\Delta x \, \Delta p \ge \frac{\hbar}{2}

اینجا $\Delta x$ و $\Delta p$ پراکندگی (عدم قطعیت) مکان و تکانه‌اند و $\hbar$ ثابت کاهیدهٔ پلانک است. هرچه مکان ذره را دقیق‌تر بدانیم، تکانهٔ آن نامعین‌تر می‌شود و برعکس. جفت انرژی و زمان هم رابطه‌ای مشابه دارد.

چرا این اتفاق می‌افتد؟

در مکانیک کوانتومی هر ذره با یک موج توصیف می‌شود. موجی که در یک نقطهٔ باریک متمرکز باشد، ناگزیر از ترکیب موج‌هایی با طول موج‌های بسیار متفاوت ساخته می‌شود؛ یعنی تکانه‌اش پخش است. این یک ویژگی ریاضی امواج است، نه فقط اثر مزاحمت اندازه‌گیری.

پیامدها

  • الکترون در اتم نمی‌تواند روی هسته فرو بریزد، چون محدود شدن در مکانی کوچک تکانه و انرژی بزرگی می‌دهد. همین، پایداری اتم‌ها را توضیح می‌دهد.
  • در تابش هاوکینگ و نوسان‌های خلأ، عدم قطعیت نقش اصلی دارد.
  • در ستاره‌های چگال، فشار تبهگنی (که ریشه‌اش اصل طرد پائولی است) را می‌توان به‌طور شهودی با همین اصل هم توضیح داد (ماده تبهگن).

پرسش‌های رایج

### اصل عدم قطعیت یعنی چه؟
یعنی نمی‌توان مکان و سرعت (تکانه) یک ذره را هم‌زمان با دقت نامحدود دانست. هرچه یکی را دقیق‌تر بدانیم، دیگری مبهم‌تر می‌شود.

### آیا اصل عدم قطعیت فقط به‌خاطر خطای اندازه‌گیری است؟
نه. این اصل خاصیت بنیادی طبیعت در مقیاس کوانتومی است و حتی با کامل‌ترین ابزار هم از بین نمی‌رود.

### چرا در زندگی روزمره عدم قطعیت را حس نمی‌کنیم؟
چون ثابت پلانک بسیار کوچک است. برای جسم‌هایی مثل توپ یا خودرو، این عدم قطعیت بی‌نهایت ناچیز و غیرقابل مشاهده است.

### چه کسی اصل عدم قطعیت را کشف کرد؟
ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۲۷، و او برای کارهایش در مکانیک کوانتومی جایزهٔ نوبل فیزیک ۱۹۳۲ را گرفت.