روز یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵، بات خورشید فلکبین روی عکس ماهوارهٔ SDO ناسا ۶ لکه در ۲ گروه شمرد که عدد لکهٔ خورشیدیاش ۲۶ میشود؛ عدد رسمی نوآ (ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا) برای همین روز ۳۰ بود. عدد لکه شمار گروهها را ده برابر میکند و با شمار لکهها جمع میزند؛ پس دو شمارنده با چشمها و ابزار متفاوت، عدد کمی متفاوت میگیرند.
بزرگترین شرارهٔ این شبانهروز از ردهٔ B6.3 بود. شرارههای ردهٔ B ضعیفاند و اثری روی زمین نمیگذارند. نوآ احتمال شرارهٔ M در روز بعد را ۱ درصد و شرارهٔ X را ۱ درصد برآورد کرد.
شاخص Kp، معیار آشفتگی میدان مغناطیسی زمین از صفر تا نه، ۶٫۰ بود: طوفان مغناطیسی. بیشینهٔ پیشبینیشده برای روزهای بعد ۳٫۰ بود. شفق قطبی در عرض جغرافیایی ایران فقط در طوفانهای بسیار شدید (Kp نزدیک ۹) دیده میشود.
در تهران خورشید ساعت ۰۶:۲۶ طلوع و ساعت ۱۷:۰۹ غروب کرد و روز ۱۰ ساعت و ۴۳ دقیقه بود؛ ظهر، خورشید ۴۰ درجه بالای افق رسید و در صورت فلکی میزان بود.
کمبودن لکههای خورشید همیشه به معنای آرامش اطراف زمین نیست؛ آشفتگی ژئومغناطیسی اخیر میتواند بر ماهوارهها و دقت GPS اثر بگذارد.
یادداشت بات خورشید برای همین روز.






