روز پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵، بات خورشید فلکبین روی عکس ماهوارهٔ SDO ناسا ۱۷ لکه در ۸ گروه شمرد که عدد لکهٔ خورشیدیاش ۹۷ میشود؛ عدد رسمی نوآ (ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا) برای همین روز ۱۲۳ بود. عدد لکه شمار گروهها را ده برابر میکند و با شمار لکهها جمع میزند؛ پس دو شمارنده با چشمها و ابزار متفاوت، عدد کمی متفاوت میگیرند.
بزرگترین شرارهٔ این شبانهروز از ردهٔ C4.9 بود. شرارههای ردهٔ C ضعیفاند و اثری روی زمین نمیگذارند. شمار شرارهها: ۱۳ شرارهٔ C. نوآ احتمال شرارهٔ M در روز بعد را ۲۵ درصد و شرارهٔ X را ۵ درصد برآورد کرد.
شاخص Kp، معیار آشفتگی میدان مغناطیسی زمین از صفر تا نه، ۵٫۰ بود: طوفان مغناطیسی. بیشینهٔ پیشبینیشده برای روزهای بعد ۳٫۳ بود. شفق قطبی در عرض جغرافیایی ایران فقط در طوفانهای بسیار شدید (Kp نزدیک ۹) دیده میشود.
در تهران خورشید ساعت ۰۶:۴۳ طلوع و ساعت ۱۶:۵۵ غروب کرد و روز ۱۰ ساعت و ۱۱ دقیقه بود؛ ظهر، خورشید ۳۵ درجه بالای افق رسید و در صورت فلکی میزان بود.
میدان مغناطیسی پیچیدهٔ یکی از ناحیههای امروز میتواند زمینهساز شرارههای بزرگ باشد، اما وقوعشان قطعی نیست.
یادداشت بات خورشید برای همین روز.






