میراندا Miranda

میراندا را جرارد کوپر در سال ۱۹۴۸ کشف کرد و نامش را از شخصیتی در نمایشنامهٔ «توفان» شکسپیر گرفتند. این قمر یخی با قطر میانگین حدود ۴۷۰ کیلومتر در فاصلهٔ حدود ۱۳۰ هزار کیلومتری اورانوس می‌گردد و هر ۱٫۴ روز یک دور می‌زند. همسایه‌های بزرگ‌ترش آریل، اومبریل، تیتانیا و اوبرون هستند.

چرا سطح میراندا این‌قدر عجیب است؟

سطح میراندا ترکیبی از زمین‌های قدیمی پرچاله و نواحی جوان‌تر با شکاف‌های عظیم است. در تصاویر وویجر ۲ در ژانویهٔ ۱۹۸۶ سه ناحیهٔ تاج‌مانند (کورونا) دیده شد که شیارها و برجستگی‌های هم‌مرکزی دارند، و دره‌هایی که تا حدود ۲۰ کیلومتر عمق دارند. بلندترین پرتگاه آن، «ورونا روپس» (Verona Rupes)، به برآورد برخی پژوهش‌ها تا حدود ۲۰ کیلومتر ارتفاع دارد (برآوردهای دیگر ۵ تا ۱۵ کیلومتر است) و از بلندترین پرتگاه‌های شناخته‌شدهٔ منظومهٔ شمسی است. این ترکیب از دیدگاه زمین‌شناسی در چنین قمر کوچکی شگفت‌انگیز است.

میراندا چگونه چنین شد؟

دانشمندان چند توضیح مطرح کرده‌اند. یکی این است که میراندا در گذشته در اثر برخوردی عظیم از هم پاشیده و دوباره به هم چسبیده است؛ ولی احتمال بیشتری به گرمایش کشندی می‌دهند: وقتی مدار میراندا با قمرهای دیگر در تشدید بود، نیروی کشندی اورانوس درون آن را گرم و دچار حرکت و تغییر شکل کرد. دلیل دیگر به یخ نیز مربوط است، چون این قمر از یخ آب و مقداری ماده سنگی و کربنی ساخته شده است. دمای سطح آن حدود ۱۸۷ درجهٔ سانتی‌گراد زیر صفر است.

کاوش

تنها فضاپیمایی که از نزدیک از میراندا دیده است وویجر ۲ بود، با نزدیک‌ترین فاصلهٔ حدود ۲۹ هزار کیلومتر و دقت تصویر کم برای نیمکرهٔ جنوبی. برای شناخت بیشتر آن، پیشنهاد مأموریتی به اورانوس مطرح شده است.

پرسش‌های رایج

### میراندا چیست؟
میراندا یکی از قمرهای اورانوس و کوچک‌ترین قمر از پنج قمر اصلی آن است که سطحی بسیار ناهموار و شگفت دارد.

### چه کسی میراندا را کشف کرد؟
جرارد کوپر در ۱۹۴۸ آن را کشف کرد.

### بلندترین پرتگاه میراندا چقدر است؟
پرتگاه ورونا روپس به برآورد برخی پژوهش‌ها تا حدود ۲۰ کیلومتر ارتفاع دارد (برآوردهای دیگر کمتر است) و از بلندترین پرتگاه‌های شناخته‌شدهٔ منظومهٔ شمسی است.