پژوهشگرانی با شبیه‌سازی محیط خوشه‌های ستاره‌ای فشردهٔ کیهان آغازین بررسی کرده‌اند که برخوردهای پیاپی ستاره‌ها چه پیامدی داشته است. در برخی شبیه‌سازی‌ها، ادغام‌های پشت‌سرهم ستاره‌ای بسیار پرجرم می‌سازند که مدل‌ها فروپاشی آن را به سیاه‌چاله‌ای پرجرم محتمل می‌دانند. این مسیر پیشنهادی شاید به توضیح سیاه‌چاله‌های اَبَرپرجرمی کمک کند که تلسکوپ فضایی جیمز وب (James Webb Space Telescope) نشانه‌هایشان را تنها ۴۰۰ میلیون و ۵۰۰ میلیون سال پس از مهبانگ دیده است؛ هنوز توضیح قطعی و مورد توافقی برای پیدایش زودهنگامشان وجود ندارد.
اخترشناسان با ابزار ایکس‌شوتر روی تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT)، دور کوتولهٔ سفید جی۱۳۲۸−۱۴۵۰ (J۱۳۲۸−۱۴۵۰) دو حلقه از بقایای اجرام سیاره‌ای دیده‌اند که شکافی آشکار میانشان…
رصدخانهٔ ورا روبین (Vera C. Rubin Observatory) در داده‌های تلسکوپ پیمایشی سیمونی، جرم ۲۰۲۶ ED۱۳۸ را یافته است؛ نامزدی برای سیارهٔ کوتوله که آن‌سوی مدار پلوتو قرار دارد…
پژوهشی تازه این تصور قدیمی را زیر سؤال می‌برد که دنباله‌دارها مواد مولکولی لازم برای پیدایش حیات را به زمین رسانده‌اند. دنباله‌دارها حامل بسیاری از این مولکول‌ها هستند…
کاوشگر هرا (Hera) متعلق به آژانس فضایی اروپا، برای نخستین بار توانسته دو سیارک هدفش را جدا از هم تشخیص دهد. این دو عضو سامانهٔ دوتایی دیدیموس (Didymos) هستند که اکنون…
