مرکز لرزهنگاری کشوری زمینلرزهای به بزرگی ۵٫۴ را در خوی، آذربایجان غربی ثبت کرد؛ صبح چهارشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۲۱ به وقت تهران. کانون آن در عمق ۱۰ کیلومتری زمین بود.
بزرگی و عمق این زمینلرزه چه میگوید؟
زمینلرزهای به بزرگی ۵٫۴ زمینلرزهای نسبتاً قوی است. چنین لرزهای معمولاً در بخش بزرگی از استان حس میشود و میتواند به ساختمانهای ضعیف، بهویژه بناهای خشتی و فرسودهٔ نزدیک کانون، آسیب برساند.
عمق ۱۰ کیلومتر در میانهٔ پوستهٔ زمین است؛ جایی که بیشتر زمینلرزههای ایران رخ میدهند. لرزهای در این عمق کمی پخشتر از لرزههای خیلی کمعمق به سطح میرسد.
انرژیای که این زمینلرزه آزاد کرد حدود ۱٫۹ کیلوتن TNT برآورد میشود. مقیاس بزرگی لگاریتمی است: هر یک واحد افزایش بزرگی یعنی حدود ۳۲ برابر انرژی بیشتر، پس لرزهای به بزرگی ۶ حدود ۸ برابر این انرژی دارد.
زمینلرزههای پیشین خوی، آذربایجان غربی
از اسفند ۱۴۰۰ تا پیش از این زمینلرزه، ۴۹ زمینلرزهٔ دیگر در شعاع ۱۰۰ کیلومتری آن ثبت شده است. این قویترین زمینلرزهٔ ثبتشده در این شعاع از اسفند ۱۴۰۰ تاکنون است.
در کاتالوگ جهانی زمینلرزههای سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS)، از آغاز قرن بیستم تاکنون ۱۷۰ زمینلرزهٔ ۴٫۵ و بزرگتر در شعاع ۱۵۰ کیلومتری این نقطه ثبت شده است. قویترینِ آنها به بزرگی ۷٫۳ در ۳ آذر ۱۳۵۵، ۱۰۹ کیلومتر دورتر از کانون این زمینلرزه رخ داد. شش زمینلرزهٔ ۶ و بزرگتر در همین فهرست است.
زلزلههای تاریخی و نامدار این پهنه، در ۱۵۰ کیلومتری، زلزلهٔ تبریز ۱۷۲۱، زلزلهٔ تبریز ۱۷۸۰ و زلزلهٔ سلماس ۱۹۳۰ (۱۷ اردیبهشت ۱۳۰۹) هستند؛ جدول پایین صفحه سرگذشت هر کدام را در یک جمله میگوید.
پس از این زمینلرزه چه آمد؟
در ماهِ پس از آن ۸۷ زمینلرزهٔ دیگر در ۵۰ کیلومتریاش ثبت شد که قویترینشان به بزرگی ۴٫۶ در ۱۳ مهر، ساعت ۲۰:۵۱ بود.
