رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir
کانال تلگرام

صفحهٔ اصلی فلک‌بین

آسمان

فضا

زمین

دانش

ابزار

حساب و فرمول

تاریخ و زمان

واحد و اندازه

ریاضی

آسمان و فضا

بدن

آزمایشگاه

آسمان

منظومه و فضا

زمین

نور و کیهان

کیهان و اخترفیزیک

فلک‌بین

کانال فلک‌بین در تلگرام

دانشنامهستاره‌ها و سحابی‌هاجرم آسمانی

ستاره ولف–رایه Wolf–Rayet star

ستاره ولف–رایه ستاره‌ای بسیار داغ، درخشان و پرجرم است که با بادی تند و سنگین لایه‌های بیرونی خود را از دست می‌دهد؛ بسیاری از آن‌ها در مراحل پایانی زندگی‌اند و سرنوشتشان به جرم و تحولشان بستگی دارد.

ستاره ولف–رایه
ESA/Hubble & NASA; Acknowledgement: Judy Schmidt (geckzilla.com) / Wikimedia Commons · CC BY 4.0 · منبع تصویر

ستاره‌های ولف–رایه از شگفت‌انگیزترین اجرام کهکشان‌اند: ستاره‌هایی با بادهای نیرومند که بسیاری از آن‌ها بخش بزرگی از لایهٔ هیدروژنی خود را از دست داده‌اند و لایه‌های درونی داغشان آشکار شده است. جرم اولیهٔ بیشتر آن‌ها بیش از حدود ۲۰ برابر جرم خورشید بوده است.

## ستاره ولف–رایه چگونه کشف شد؟
این ستاره‌ها در سال ۱۸۶۷ به دست دو اخترشناس فرانسوی، شارل ولف و ژرژ رایه، در رصدخانهٔ پاریس شناخته شدند. آن‌ها در صورت فلکی دجاجه (ماکیان) سه ستارهٔ داغ یافتند که طیفشان به‌جای خطوط جذبی معمول، خطوط نشری پهن و روشن داشت. بعدها معلوم شد این خطوط از بادی غلیظ و پرسرعت می‌آیند.

## ویژگی‌های فیزیکی
دمای سطح این ستاره‌ها از حدود ۲۵ هزار تا بیش از ۱۰۰ هزار کلوین می‌رسد و در برخی به حدود ۲۰۰ هزار کلوین هم می‌رسد. سرعت بادهای ستاره‌ای آن‌ها به چند هزار کیلومتر بر ثانیه می‌رسد و هر سال بخشی از جرم ستاره را با خود می‌برد. همین بادها پوسته‌هایی درخشان از گاز و غبار پیرامون ستاره می‌سازند.

بر پایهٔ ترکیب شیمیایی، ولف–رایه‌ها را به سه رده تقسیم می‌کنند:

  • WN: نیتروژن فراوان دارند و حاصل سوختن هیدروژن در چرخهٔ سی‌ان‌اُ هستند.
  • WC: کربن در طیفشان چیره است؛ لایه‌های بیشتری کنده شده و محصولات سوختن هلیوم در سطحشان پیداست.
  • WO: نادرترین رده‌اند و اکسیژن فراوان نشان می‌دهند؛ ستاره‌هایی در آستانهٔ انفجار.

## سرنوشت ستاره‌های ولف–رایه
دورهٔ ولف–رایه در مقیاس کیهانی کوتاه است و تنها چند صد هزار سال طول می‌کشد. هستهٔ بسیاری از این ستاره‌ها سرانجام فرو می‌ریزد و ممکن است ابرنواختری رخ دهد که می‌تواند سیاه‌چاله‌ای ستاره‌وار یا ستارهٔ نوترونی بر جا بگذارد. برخی دانشمندان آن‌ها را سرچشمهٔ احتمالی بعضی از رخدادهای فوران پرتو گاما هم می‌دانند. مواد پرتاب‌شده از این ستاره‌ها عناصر سنگین را در کهکشان می‌پراکنند.

تلسکوپ فضایی جیمز وب تصاویر چشمگیری از پوسته‌های غبار پیرامون ستاره‌هایی مانند WR 124 و WR 140 گرفته است.

پرسش‌های رایج

  1. ستاره ولف–رایه چیست؟

    ستارهٔ ولف–رایه ستاره‌ای بسیار داغ و پرجرم است که با بادی تند، لایه‌های بیرونی خود را از دست داده است. طیف آن خطوط نشری پهن دارد و نزدیک به پایان عمرش است.

  2. ستاره‌های ولف–رایه چرا این‌قدر کوتاه‌عمرند؟

    چون جرم آن‌ها بسیار زیاد است و سوخت هسته‌ای‌شان را با شتاب می‌سوزانند. ستارهٔ ولف–رایه تنها چند صد هزار سال در این مرحله می‌ماند و سپس سرنوشت آن به جرم و تحولش بستگی دارد؛ انفجار در همهٔ موارد قطعی نیست.

  3. آیا ستارهٔ ولف–رایه منفجر می‌شود؟

    بسیاری از آن‌ها احتمالاً با فروریزش هسته و ابرنواختر پایان می‌یابند، اما انفجار روشن در همهٔ موارد قطعی نیست. باقی‌ماندهٔ آن معمولاً ستارهٔ نوترونی یا سیاه‌چاله است.

  4. ستاره‌های ولف–رایه چه تفاوتی با ستاره‌های معمولی دارند؟

    بسیاری از ستاره‌های ولف–رایه بخش بزرگی از هیدروژن بیرونی خود را از دست داده‌اند و لایه‌های درونی داغشان پیداست. به همین دلیل طیفی کاملاً متفاوت از ستاره‌های رشتهٔ اصلی دارد.

منابع

  1. Wolf Rayet Star 124: Stellar Wind Machine · NASA/APOD

آخرین بازبینی:

دانش

امروز در بخش دانش

فلک‌بین

در گوشه‌های دیگر فلک‌بین