رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir
کانال تلگرام

صفحهٔ اصلی فلک‌بین

آسمان

فضا

زمین

دانش

ابزار

حساب و فرمول

تاریخ و زمان

واحد و اندازه

ریاضی

آسمان و فضا

بدن

آزمایشگاه

آسمان

منظومه و فضا

زمین

نور و کیهان

کیهان و اخترفیزیک

فلک‌بین

کانال فلک‌بین در تلگرام

دانشنامهستاره‌ها و سحابی‌هامفهوم

صورت فلکی Constellation

صورت فلکی در نجوم امروز ناحیه‌ای با مرز مشخص روی کرهٔ آسمان است؛ کل آسمان به ۸۸ ناحیهٔ رسمی تقسیم شده و شکل‌های ستاره‌ای شناخته‌شده تنها بخشی از محتوای این ناحیه‌ها هستند.

شکارچی
Till Credner / Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0 · منبع تصویر

در یک نقشه، ستاره‌های شکارچی به شکل آدمی کمان‌به‌دست وصل شده‌اند و در نقشه‌ای دیگر، خط‌های بدن او فرق می‌کنند. لازم نیست یکی از نقشه‌ها اشتباه باشد. خط‌نگاره راهی برای شناخت ستاره‌هاست؛ مرز رسمی صورت فلکی چیز دیگری است که با عوض‌شدن نقاشی تغییر نمی‌کند.

به‌طور خلاصه

صورت فلکی (Constellation) در تعریف رسمی، منطقه‌ای از آسمان است و تنها به ستاره‌های درخشان یک شکل محدود نمی‌شود. ستاره‌هایی که در یک خط‌نگاره کنار هم دیده می‌شوند، الزاماً هم‌فاصله یا یک گروه فیزیکی نیستند. صورتواره، مانند مثلث تابستانی، الگوی شناخته‌شده‌ای است که منطقهٔ رسمی مستقل محسوب نمی‌شود. برای یافتن صورت‌های فلکی از ایران، مکان، ساعت و تاریخ را باید با نقشه هماهنگ کرد.

صورت فلکی یک منطقه است

صورت فلکی در کاربرد علمی یک ناحیهٔ مرزبندی‌شده از کرهٔ آسمان است، نه فقط چند ستارهٔ متصل با خط. اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم (IAU) کل آسمان را به ۸۸ ناحیه تقسیم می‌کند؛ بنابراین یک کهکشان دور یا نقطه‌ای بدون ستارهٔ روشن هم داخل یکی از آن‌ها قرار دارد.

وقتی می‌گوییم سحابی‌ای «در شکارچی» است، دربارهٔ جهت آن روی نقشه حرف می‌زنیم، نه فاصله‌اش یا وابستگی گرانشی به همهٔ ستاره‌های آن ناحیه. صورت فلکی به این ترتیب نوعی نشانی آسمانی می‌دهد و برای نام‌گذاری و یافتن اجرام کاربرد دارد.

عکس صورت فلکی شکارچی با خط‌های راهنمای اتصال ستاره‌ها؛ این خطوط مرز رسمی IAU نیستند
عکس صورت فلکی شکارچی با خط‌های راهنمای اتصال ستاره‌ها؛ این خطوط مرز رسمی IAU نیستند Till Credner / Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0

عکس: Till Credner؛ عکس صورت فلکی شکارچی با خط‌های راهنمای اتصال ستاره‌ها؛ این خطوط مرز رسمی IAU نیستند. نوردهی و نمایش رنگ را معادل دید چشم نگیرید. مجوز: CC BY-SA 3.0، از ویکی‌انبار.

کرهٔ آسمان مدلی برای نشان‌دادن جهت‌هاست. مرزهای آن روی فضا دیوار نمی‌سازند و تصویر انسانی یا جانوری روی خود آسمان وجود ندارد. خطوط نقشه کمک حافظه‌اند، نه سیم‌هایی میان ستاره‌ها.

صورتواره و خوشه چه فرقی دارند؟

صورتواره و خوشهٔ ستاره‌ای دو مفهوم متفاوت از منطقهٔ رسمی صورت فلکی‌اند. صورتواره (Asterism) الگویی آشنا از ستاره‌هاست که خودش ناحیهٔ رسمی مستقل ندارد. هفت ستارهٔ گردونه بخشی از دب اکبرند؛ مثلث تابستانی نیز از ستاره‌های چند صورت فلکی ساخته می‌شود.

پس یک صورتواره می‌تواند درون یک صورت فلکی جا بگیرد یا از چند ناحیه عبور کند. نام‌آشنابودن آن سبب نمی‌شود شمار صورت‌های فلکی رسمی بیشتر شود. در گفت‌وگوی روزمره ممکن است «صورت فلکی» برای خود شکل به کار برود؛ روی نقشهٔ علمی، منطقه و شکل را جدا کنید.

خوشهٔ ستاره‌ای به یک گروه با پیوند یا سرگذشت فیزیکی مربوط است. برای نمونه، قلائص در ناحیهٔ گاو یک گروه فیزیکی است؛ اما از نام یک صورت فلکی نمی‌توان نتیجه گرفت تمام ستاره‌هایش یک خوشه‌اند. اثبات رابطهٔ فیزیکی به اندازه‌گیری نیاز دارد، نه صرفاً شبیه‌بودن جای ستاره‌ها روی کاغذ.

همسایگی در عکس، همسایگی در فضا نیست

ستاره‌هایی که در یک نقش نزدیک دیده می‌شوند، می‌توانند در فاصله‌های متفاوتی از زمین باشند. در یک مثال سادهٔ پرسپکتیو، چراغ نزدیک خیابان و چراغ دور ساختمان ممکن است کنار هم به نظر برسند؛ نزدیکی زاویه‌ای آن‌ها فاصلهٔ واقعی را مشخص نمی‌کند.

کرهٔ آسمان نیز فاصله را در خود نقش دوبعدی نشان نمی‌دهد. برای تبدیل جدایی زاویه‌ای دو ستاره به فاصلهٔ واقعی، دانستن فاصلهٔ هر دو لازم است. نباید ستاره‌های نقشه را مانند دانه‌هایی روی یک پوستهٔ هم‌فاصله تصور کرد.

خود ستاره‌ها هم حرکت می‌کنند و الگوها در بازه‌های طولانی دگرگون می‌شوند. نمایش سازمان فضایی اروپا (ESA) از آیندهٔ شکارچی، حرکت بخشی از ستاره‌ها را با داده‌های اندازه‌گیری‌شده برون‌یابی می‌کند. چنین نمایشی شبیه‌سازی حرکت‌هاست؛ به معنی بازسازی همهٔ تولدها و مرگ‌های آیندهٔ ستاره‌ها نیست. این تغییر واقعی را از جابه‌جایی سریع‌تر صورت فلکی در طول یک شب جدا نگه دارید.

مرزها چگونه رسمی شدند؟

صورت‌های فلکی رسمی نتیجهٔ استانداردسازی نام و نقشه‌اند، نه کشف ناگهانی چند شکل طبیعی. فهرست ۸۸ نام و اختصار لاتین در سال ۱۹۲۲ پذیرفته شد. مرزها در سال ۱۹۲۸ تأیید و در سال ۱۹۳۰ منتشر شدند؛ این تاریخ‌ها به یک رویداد واحد اشاره نمی‌کنند.

خط‌نگاره‌های اتصال ستاره‌ها طرح یگانهٔ اجباری ندارند. بنابراین دو اطلس می‌توانند برای یک منطقه نقاشی متفاوتی ارائه کنند، درحالی‌که مرز رسمی را یکسان رعایت کرده‌اند. برای تشخیص منطقه، مرز معیار است؛ برای راه‌یابی چشمی، الگوی آشنا کمک می‌کند.

مرزهای اصلی در چارچوب مختصات استوایی B1875 تعریف شده‌اند و داده‌های تبدیل‌شده برای J2000 نیز وجود دارند. رسم دقیق آن‌ها به دستگاه مرجع درست نیاز دارد. کشیدن دوبارهٔ مرزها با خط‌های موازی شبکهٔ امروزی، بدون تبدیل مناسب، الزاماً همان ناحیهٔ تاریخی را بازتولید نمی‌کند. برای ستاره‌بینی معمول، استفاده از نقشهٔ معتبر کافی است؛ این مسئله بیشتر هنگام ساخت نقشه و نرم‌افزار اهمیت پیدا می‌کند.

چرا فصل و شهر مهم‌اند؟

صورت‌های فلکی قابل‌دیدن به مکان رصدگر، ساعت و تاریخ بستگی دارند. در طول شب، چرخش زمین باعث تغییر جهت نگاه ما نسبت به آسمان می‌شود. در طول سال، گردش زمین به دور خورشید جهت بخش شبانهٔ زمین را تغییر می‌دهد؛ برای همین الگوهای آسمان شامگاهی فصل‌ها یکسان نیستند.

«شکارچی زمستانی است» برای رصد شامگاهی عرض‌های میانی شمالی راهنمای مفیدی است، نه حکم نامرئی‌بودن آن در هر ساعت فصل‌های دیگر. بخشی از آسمان ممکن است پیش از سپیده‌دم در دسترس باشد، حتی اگر اوایل شب دیده نشود.

برای ایران هم فهرست واحدی از «صورت‌های همیشه‌دیدنی» نسازید. عرض جغرافیایی، ارتفاع صورت نسبت به افق و مدت حضورش را تغییر می‌دهد. یک منطقهٔ بزرگ می‌تواند بخشی بالای افق و بخشی زیر آن داشته باشد. دورقطبی‌بودن نیز به عرض رصدگر و موقعیت نقطهٔ موردنظر بستگی دارد؛ یک برچسب کلی برای همهٔ شهرهای کشور کافی نیست.

نقشه را چگونه با آسمان جور کنیم؟

شناخت صورت فلکی از هماهنگ‌کردن جهت نقشه و افق آغاز می‌شود. نخست تاریخ، ساعت و مکان نقشه را درست انتخاب کنید؛ سپس با چند ستارهٔ روشن راه بیفتید. نقشه‌ای که همهٔ ستاره‌های کم‌نور را نشان می‌دهد ممکن است از آسمان شهر شلوغ‌تر باشد، بدون آنکه نادرست باشد.

عکس نوردهی‌بلند نیز با منظرهٔ چشم یکسان نیست. از ناتوانی در دیدن تمام ستاره‌های عکس نتیجه نگیرید که صورت فلکی را اشتباه یافته‌اید. شکل کلی، فاصله‌های نسبی و جهت قرارگیری ستاره‌های راهنما را کنار هم بسنجید.

پرسش‌های رایج

  1. چند صورت فلکی رسمی وجود دارد؟

    در تقسیم رسمی آسمان، ۸۸ صورت فلکی وجود دارد. صورت فلکی در این کاربرد یک منطقهٔ مرزبندی‌شده است و فقط ستاره‌های روشن یک شکل را شامل نمی‌شود. هر نقطهٔ آسمان در یکی از این ناحیه‌ها قرار می‌گیرد. الگوهای آشنای دیگری مانند مثلث تابستانی، صورتواره‌اند و به‌عنوان منطقهٔ مستقل به این شمار اضافه نمی‌شوند.

  2. تفاوت صورت فلکی و صورتواره چیست؟

    صورت فلکی ناحیه‌ای رسمی با مرز مشخص است، اما صورتواره الگوی شناخته‌شده‌ای از ستاره‌هاست که منطقهٔ رسمی مستقل ندارد. هفت ستارهٔ گردونه بخشی از دب اکبرند؛ مثلث تابستانی از چند صورت فلکی ستاره می‌گیرد. بنابراین الگوی قابل‌شناسایی می‌تواند کوچک‌تر از یک منطقه باشد یا از مرز چند منطقه بگذرد، بدون آنکه صورت فلکی تازه‌ای بسازد.

  3. آیا ستاره‌های یک صورت فلکی واقعاً نزدیک‌اند؟

    ستاره‌های یک صورت فلکی الزاماً در فضا نزدیک یا یک گروه فیزیکی نیستند. نقشهٔ آسمان جهت را نشان می‌دهد و ستاره‌های هم‌جهت می‌توانند در فاصله‌های متفاوت باشند. بعضی گروه‌های واقعی هم درون یک ناحیه قرار دارند، اما رابطهٔ آن‌ها نیازمند اندازه‌گیری است. از نزدیکی روی کاغذ یا قرارگرفتن در یک نقش نمی‌توان فاصلهٔ واقعی را نتیجه گرفت.

  4. از ایران کدام صورت‌های فلکی را می‌بینیم؟

    دیدن صورت فلکی از ایران به شهر، تاریخ، ساعت و افق محل بستگی دارد. عرض جغرافیایی تعیین می‌کند ناحیه‌های آسمان چه ارتفاع و مدت رؤیتی داشته باشند؛ یک منطقهٔ بزرگ هم ممکن است تنها بخشی بالای افق داشته باشد. برای پاسخ دقیق، نقشه را روی مکان و زمان رصد تنظیم کنید. نام کشور به‌تنهایی فهرست اجرام قابل‌دیدن در همان لحظه نیست.

  5. چرا صورت‌های فلکی در فصل‌ها عوض می‌شوند؟

    صورت فلکی با عوض‌شدن فصل ناگهان شکل تازه‌ای نمی‌گیرد؛ بخش قابل‌دیدن آسمان شب تغییر می‌کند. زمین در مدار خورشید جابه‌جا می‌شود و جهت بخش شبانهٔ آن در طول سال متفاوت است. ساعت مشاهده هم اهمیت دارد: الگویی که شامگاه دیده نمی‌شود ممکن است زمان دیگری از شب در دسترس باشد. تغییر شبانهٔ جهت‌ها عمدتاً از چرخش زمین می‌آید.

  6. آیا شکل صورت‌های فلکی برای همیشه ثابت است؟

    الگوی ستاره‌ای صورت فلکی در بازه‌های طولانی با حرکت واقعی ستاره‌ها تغییر می‌کند. کنار هم دیده‌شدن ستاره‌ها به معنی ثابت‌بودن فاصله و جهت آن‌ها برای همیشه نیست. شبیه‌سازی‌های حرکت، آیندهٔ الگو را با داده و فرض مشخص برون‌یابی می‌کنند. این تغییر را با حرکت صورت فلکی روی آسمان در طول شب، که عمدتاً حاصل چرخش زمین است، اشتباه نگیرید.

  7. چرا خط‌های صورت فلکی در نقشه‌ها فرق می‌کنند؟

    خط‌نگارهٔ صورت فلکی یک طرح یگانهٔ اجباری ندارد؛ دو نقشه ممکن است ستاره‌ها را برای نمایش شکل با خط‌های متفاوت وصل کنند. مرز رسمی منطقه معیار دیگری است و با سلیقهٔ نقاشی تغییر نمی‌کند. برای مقایسه، ستاره‌های مشترک و مرزها را بررسی کنید. اختلاف خط‌نگاره به‌تنهایی ثابت نمی‌کند یکی از دو نقشه از نظر تقسیم رسمی آسمان اشتباه است.

منابع

  1. The Constellations · International Astronomical Union
  2. The future of the Orion constellation · ESA Gaia · 2017-06-09
  3. What Are Constellations? · NASA Space Place · 2022
  4. VI/49: Constellation Boundary Data, ReadMe · CDS / Davenhall & Leggett
  5. The Constellations: boundary data archive · IAU archive
  6. Computing Altitude and Azimuth · USNO
  7. Make a Star Finder · NASA Space Place · 2013

آخرین بازبینی:

راهنما و مقاله

برای خواندن بیشتر

همه

فکت علمی

دانستنی‌ها

همهٔ فکت‌ها

تصویر روز ناسا

در تصویرهای روز

همه

در چنین روزی

در تاریخ علم

پیوند به اینجا

مدخل‌هایی که در متنشان از صورت فلکی گفته‌اند.

دانش

امروز در بخش دانش

فلک‌بین

در گوشه‌های دیگر فلک‌بین