واژه‌نامه · رصد و ابزار
چرخش میدان field rotation
چرخش میدان تغییر جهت نقش آسمان در تصویر تلسکوپ هنگام ردیابی است که می‌تواند با ثابت ماندن هدف مرکزی و چرخیدن تصویر پیرامون آن رخ دهد.
ستارهٔ وسط عکس تقریباً نقطه‌ای است، اما ستارههای گوشه‌ها ردهای قوسی دارند. یکی از علت‌های این الگو چرخش میدان است: پایه هدف را دنبال میکند، ولی جهت قاب نسبت به آسمان ثابت نمی‌ماند. در پایهٔ سمتارتفاعی، هماهنگ کردن حرکت دو محور به‌تنهایی جهت تصویر را حفظ نمیکند؛ پایهٔ استوایی با خطای قطبی کردن نیز می‌تواند چنین اثری نشان دهد.
هرچه ستاره از مرکز چرخش دورتر باشد، با همان زاویهٔ چرخش قوس بلندتری طی میکند. برای مثال هندسی، چرخش ۱ درجه‌ای در فاصلهٔ ۱۰ میلی‌متری از مرکز تصویر، قوسی حدود ۰٫۱۷ میلی‌متر می‌سازد؛ این عدد پیش‌بینی نرخ چرخش یک رصد نیست. برای تشخیص، هم مرکز و هم گوشه‌های تصویر را بررسی کنید. کشیدگی مشابه در سراسر قاب می‌تواند علت دیگری، مانند خطای ردیابی، داشته باشد.
در فلک‌بین ببینید
پرسش‌های رایج
چرا ردیابی دقیق چرخش میدان را حذف نمیکند؟
ردیابی دقیق جای یک هدف را در قاب حفظ میکند، اما چرخش میدان به جهت قاب نسبت به آسمان مربوط است. در پایهٔ سمتارتفاعی ممکن است ستارهٔ مرکزی ثابت بماند و ستارههای اطراف آن قوس بکشند. وجود موتور یا نشانهروی خودکار تضمین نمیکند که جهت تصویر نیز هنگام ردیابی ثابت بماند.
آیا همهٔ عکسهای پایهٔ سمتارتفاعی خراب میشوند؟
چرخش میدان همهٔ عکسهای پایهٔ سمتارتفاعی را نامناسب نمیکند؛ اثر آن به مدت نوردهی، موقعیت هدف و مقیاس تصویر بستگی دارد. نوردهی کوتاه ممکن است چرخش محسوسی ثبت نکند. برای نوردهی طولانی، حفظ جهت تصویر به راهکاری مانند پایهٔ استوایی با قطبی کردن درست یا سامانهٔ مناسب جبران چرخش نیاز دارد؛ یک زمان ثابت برای همهٔ شرایط وجود ندارد.
