پژوهشگران با داده‌های مأموریت بالونی سان‌رایز ۳ (SUNRISE III) از سال ۲۰۲۴، در سه مقاله جزئیات تازه‌ای از میدان مغناطیسی جو خورشید گزارش کرده‌اند. تلسکوپ ۱ متری این مأموریت زیر بالون هلیومی، در ارتفاع حدود ۳۵ کیلومتر، قرار داشت؛ ابزار اسکیپ (SCIP) هم میدان مغناطیسی را در لایه‌های مختلف بررسی کرد. در بخش‌های آرام خورشید، به‌جای یک ساختار ساده، رشته‌هایی به پهنای ۷۲۵ کیلومتر دیده شد که میدانشان بین ۱۰ تا ۲۰ گوس تغییر می‌کرد و گاهی قطبیتشان برعکس اطراف بود. شبیه‌سازی‌ها این ساختارها را به طناب‌های مغناطیسی پیچ‌خورده نسبت می‌دهند؛ پیچیدگی‌ای که شاید به گرم‌شدن پلاسمای پیرامون کمک کند.
چهار فضانورد مأموریت آرتمیس (Artemis II) ناسا هنگام گذر نزدیک از ماه در ۶ آوریل، رنگ‌هایی فراتر از سفید و خاکستری دیدند. گزارش مقدماتی ناسا، بر پایهٔ ۸۱۴ گیگابایت عکس، ویدئو و صدای ثبت‌شده در کپسول اوریون (Orion)، از نقش‌های زرد، قهوه‌ای، سبز، آبی و نخودی در دشت‌های آتشفشانی و کنار دهانه‌ها می‌گوید. فلات آریستارخوس (Aristarchus Plateau)، در سمت رو به زمین ماه، توجه خدمه را جلب کرد. این رنگ‌ها نشان‌دهندهٔ ویژگی‌های زمین‌شناسی متفاوت‌اند و می‌توانند به انتخاب مکان کاوش‌های آینده کمک کنند.
