صورت فلکی دلو

داستان نام

یونانیان دلو را با گانیمد یکی می‌دانستند، جوانی زیبا که زئوس او را ربود تا ساقی خدایان شود. روایت دیگر آن را به دوکالیون پیوند می‌دهد که در طوفان بزرگ جان به در برد. پیش از آنان، در بابل نیز این بخش آسمان با آب و باران پیوند داشت. عبدالرحمان صوفی در «صور الکواکب الثابته» آن را «ساکب الماء»، یعنی آب‌ریز، نامیده است. نام دلو در عربی به معنی سطلی است که با آن از چاه آب می‌کشند و در فارسی هم به همین معنی رایج شده است.

چطور پیدایش کنیم

دلو در جنوب «چهارضلعی اسب بالدار» و در شرق جدی جا دارد. بهترین زمانش شب‌های مهر است که در جنوب آسمان بالا می‌آید. پیش از هر چیز ستارهٔ پرنور ماهی جنوبی را در پایین، نزدیک افق جنوبی پیدا کنید؛ دلو درست بالای آن است. چون ستاره‌هایش کم‌نورند، در شهر دیدنش دشوار است و در شبی تاریک و بی‌ماه یا با دوربین دوچشمی بهتر پیدا می‌شود. نقشهٔ آسمان هم راهنمای خوبی برای شمردن ستاره‌های کوزه است.