صورت فلکی عقاب

داستان نام

در اسطوره‌های یونانی، عقاب پرندهٔ زئوس بود و صاعقه‌های او را حمل می‌کرد. بنا بر روایتی، همین عقاب جوان زیبایی به نام گانیمد را از زمین به آسمان برد تا ساقی خدایان شود. به همین سبب در آسمان نزدیک دلو جا دارد. عبدالرحمان صوفی در «صور الکواکب الثابته» آن را «العقاب» نامیده و ستارهٔ پرنورش را «النسر الطائر»، یعنی عقاب پرنده، خوانده است. نام امروزی ستاره‌ها در فارسی هنوز از همین سنت گرفته شده است.

چطور پیدایش کنیم

عقاب را در شب‌های شهریور پیدا کنید، وقتی بالای سر و کمی به سمت جنوب می‌رسد. نخست «مثلث تابستانی» را بجویید: شلیاق (پرنورترین ستارهٔ آن)، ستارهٔ دم ماکیان و نسر طائر. نسر طائر پایین‌ترین گوشهٔ مثلث است و دو ستارهٔ کم‌نورتر در دو سویش، با خود خطی کوتاه و کمی خمیده می‌سازند. هرچه آسمان تاریک‌تر باشد، راه شیری را که از میان عقاب می‌گذرد بهتر می‌بینید و با دوربین دوچشمی انبوه ستاره‌ها پیداست.