صورت فلکی ساعت

داستان نام

ساعت اسطوره‌ای کهن ندارد. نیکولا-لویی دو لاکای، ستاره‌شناس فرانسوی، در میانهٔ سدهٔ هجدهم میلادی از دماغهٔ امید نیک آسمان جنوب را رصد کرد و آن را «ساعت آونگی» نامید. او برای ستاره‌های بی‌نام نام ابزارهای دقیق علم و هنر برگزیده بود و ساعت آونگی ابزار اندازه‌گیری دقیق زمان بود. پس ساعت قصه ندارد و یادآور دورهٔ روشنگری است. نام آن به ساعت‌های آونگی اشاره دارد که پس از هویگنس دقت زمان‌سنجی را بالا بردند.

چطور پیدایش کنیم

ساعت را در شب‌های دی در جنوب آسمان جست‌وجو کنید. نخست نهر را پیدا کنید و به ستارهٔ آخرالنهر برسید؛ ساعت در همان نزدیکی و در شرق آن است. ستاره‌هایش بسیار کم‌نورند و فقط بخش شمالی‌اش از ایران، آن‌هم از نیمهٔ جنوبی کشور، با افق بی‌مانع و آسمان تاریک و بی‌ماه کم‌ارتفاع دیده می‌شود. در نیمکرهٔ جنوبی بالاتر است.