گروهی بین‌المللی به سرپرستی رصدخانهٔ ملی اخترشناسی ژاپن (NAOJ)، با رصدخانهٔ بالن‌سوار سانرایز (Sunrise-III) ساختارهای مغناطیسی باریک و رشته‌مانندی را بالای ناحیه‌ای ظاهراً آرام از خورشید مشاهده کردند. این رصدخانه در مأموریت ۲۰۲۴ تلسکوپ ۱ متری خود را تا ارتفاع حدود ۳۵ کیلومتر برد تا آشفتگی جو زمین کمتر مانع دیدن جزئیات شود. رشته‌ها بخشی از شبکه‌ای مغناطیسی در لایه‌ای بالای سطح مرئی خورشیدند. شبیه‌سازی‌های پژوهشگران نشان می‌دهد حرکت‌های سطح خورشید احتمالاً خطوط میدان مغناطیسی را می‌پیچانند و این نقش‌ها را می‌سازند. شناخت این ساختارها می‌تواند به بررسی چگونگی انتقال انرژی به لایه‌های بالاتر و گرم‌شدن جو خورشید کمک کند.
پژوهشگران مؤسسهٔ فناوری فدرال زوریخ با بررسی نمونه‌هایی که مأموریت اوسایریس رکس (OSIRIS-REx) ناسا از سیارک بنو (Bennu) به زمین آورد، ترکیب ایزوتوپ‌های آهن، تیتانیوم و کروم را سنجیدند. رد شیمیایی بنو به سیارک ریوگو (Ryugu) و شهاب‌سنگ‌های کمیاب CI شباهت دارد. به پیشنهاد پژوهشگران، مواد سازندهٔ این اجرام حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش نزدیک مرزی گرد آمده‌اند که بخار آب در آن یخ می‌زد؛ جایی که غبار بخش‌های درونی و بیرونی منظومهٔ شمسی می‌توانست مخلوط شود. در سناریوی آن‌ها، مشتریِ در حال رشد نیز بر جابه‌جایی این مواد اثر گذاشته است.
ناسا می‌خواهد برنامه‌های ساخت پایگاهی روی ماه و بازگرداندن فضانوردان به سطح آن را با شتاب پیش ببرد. طبق برنامه‌ای که مطرح شده، بازگشت فضانوردان می‌تواند در کوتاه‌ترین حالت ظرف دو سال انجام شود. این هدف‌گذاری یادآور فوریتی است که زمانی برنامهٔ آپولو را پیش می‌برد.
ماه کامل اکتبر، مشهور به «ماه شکارچی»، در شامگاه‌های ۲۵ و ۲۶ اکتبر هنگام طلوع تقریباً کامل به نظر می‌رسد. زمان دقیق کامل‌شدن آن ساعت ۱۲:۱۱ بامداد ۲۶ اکتبر به وقت شرق آمریکاست. شامگاه ۲۵ اکتبر، ماه در صورت فلکی بره طلوع می‌کند و زحل بالاتر و سمت راست آن دیده می‌شود؛ شامگاه بعد، ماه بالای خوشهٔ باز پروین طلوع خواهد کرد. برای دیدن منظره، افق شرقیِ باز پیدا کنید و کمی پیش از طلوع ماه در محل خود آماده باشید.
