متانِ دنباله‌دار میان‌ستاره‌ای ۳آی/اطلس (۳I/ATLAS) به‌شکلی غیرمعمول از هیدروژن سنگین غنی است؛ نشانه‌ای شیمیایی که احتمالاً از محیط پیدایش مواد یخ‌زدهٔ آن خبر می‌دهد. این ترکیب نشان می‌دهد که مواد سازندهٔ دنباله‌دار شاید در محیطی به‌شدت سرد پیرامون ستاره‌ای دیگر، یا در ابری که پیش از آن ستاره وجود داشته، شکل گرفته باشند. این سرنخ مدت‌ها پیش از رسیدن دنباله‌دار به خورشید ما در مواد آن حفظ شده بود.
تحلیل تازهٔ داده‌های سطح‌نشین اینسایت (InSight) ناسا نشان می‌دهد برخی مریخ‌لرزه‌های ثبت‌شده از همان منطقه‌ای آمده‌اند که وایکینگ ۲ (Viking ۲) در ۱۹۷۶ دو لرزهٔ احتمالی حس کرده بود. اینسایت از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ نزدیک به ۱٬۰۰۰ مریخ‌لرزه ثبت کرد. اما لرزه‌سنج وایکینگ روی عرشه نصب بود و باد مریخ هم آن را می‌لرزاند؛ برای همین تشخیص لرزهٔ واقعی از نویز باد دشوار بود. یافتهٔ تازه به آن ثبت‌های قدیمی معنا می‌دهد، بی‌آنکه تأیید قطعی‌شان کند.
نمونه‌های پارچهٔ لباس فضایی روی مریخ‌نورد استقامت (Perseverance) ناسا به دانشمندان کمک می‌کنند آسیب احتمالی غبار مریخ را بسنجند؛ بررسی آن‌ها حاکی از آن است که این غبار شاید کمتر از غبار ماه ساینده باشد. هر تکه کمتر از ۶٫۵ سانتی‌متر مربع مساحت دارد و میان حسگرها، دوربین‌ها و ابزارهای ناوبری جا گرفته است. مریخ‌نورد لباس فضایی نمی‌خواهد، اما پارچه‌هایش مأموریت دارند!
پژوهشی نظری از دانشگاه دانمارک جنوبی می‌گوید سیاه‌چاله شاید در شرایطی بسیار خاص به سیاه‌چاله‌های کوچک‌تر تقسیم شود. این مطالعهٔ داوری‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ در فیزیکال ریویو دی (Physical Review D) منتشر شده است. طبق بررسی، چنین شکافتی در بیشتر شرایط بعید است؛ اما چرخش فوق‌العاده سریع شاید آن را ممکن کند، آن هم فقط با فراهم‌بودن شرایط مناسب. فعلاً صحبت از امکان نظری است، نه مشاهدهٔ سیاه‌چاله‌ای در حال دوپاره‌شدن.
در راهنمای رصد نوامبر، صبح ۳ نوامبر ماه نزدیک مشتری، مریخ و قلب‌الاسد دیده می‌شود. صبح‌های ۱۵ تا ۱۷ نوامبر هم نوبت مقارنهٔ مشتری و مریخ است. برای رصد بارش شهابی اسدی، بازهٔ شب تا صبحِ ۱۷ نوامبر پیشنهاد شده است. نقشه‌های راهنما بیشتر مناسب عرض‌های میانی نیمکرهٔ شمالی‌اند؛ برای دیدن نمای آسمان و زمان دقیق رویدادها در محل خودتان، می‌توانید از استلاریوم آنلاین (Stellarium Online) کمک بگیرید.
