صورت فلکی شاه‌تخته

داستان نام

شاه‌تخته بخشی از کشتی بزرگ آرگو بود که در اسطوره‌های یونانی جیسون و یارانش، آرگونات‌ها، با آن برای یافتن پشم زرین سفر کردند. بطلمیوس کشتی را یک صورت می‌دانست و عبدالرحمان صوفی هم آن را «السفینه» نامیده است. نیکولا لویی دو لاکای، ستاره‌شناس فرانسوی، در سدهٔ هجدهم میلادی این صورت بسیار بزرگ را به سه بخش، شاه‌تخته، بادبان و کشتی‌دم، تقسیم کرد. سهیل نیز از دیرباز در آسمان جنوبی ایران و عرب شناخته بوده است.

چطور پیدایش کنیم

از جنوب ایران، مثلاً چابهار، بندرعباس یا کیش، در شب‌های دی و بهمن به افق جنوبی نگاه کنید و ستارهٔ سهیل را بجویید. سهیل تقریباً درست زیر شباهنگ و بسیار پایین‌تر از آن است و رنگ سفید مایل به زرد دارد. از شمال و مرکز ایران، سهیل زیر افق می‌ماند یا فقط لحظه‌ای نزدیک افق ظاهر می‌شود. در نیمکرهٔ جنوبی شاه‌تخته بالا می‌آید و کاملاً دیده می‌شود. بخش‌های شرقی‌تر صورت تا بهار در جنوب می‌مانند.