تلسکوپ رادیویی radio telescope

موج‌های رادیویی هم نورند، فقط با طول موجی هزاران تا ده‌ها میلیون برابر بلندتر از نور مرئی. برای همین تلسکوپ رادیویی شبیه بشقاب ماهواره است، نه لوله و عدسی. همین طول موج بلند از ابر و گرد و غبار رد می‌شود: تلسکوپ رادیویی روز و شب کار می‌کند و پشت ابرهای غبار کهکشان را می‌بیند، جاهایی که نور مرئی از آن‌ها به ما نمی‌رسد.

عیب طول موج بلند قدرت تفکیک کم است، پس بشقاب باید خیلی بزرگ باشد. بزرگ‌ترین تلسکوپ رادیویی تک‌بشقابی، فست (FAST) در چین است، با ۵۰۰ متر قطر و هزاران صفحهٔ فلزی؛ پیش از آن این عنوان مال تلسکوپ ۳۰۵ متری آرسیبو (Arecibo) در پورتوریکو بود که در ۲۰۲۰ فرو ریخت. راه دیگر به‌هم‌بستن چند آنتن دور از هم با تداخل‌سنجی است.

تلسکوپ رادیویی «صدا» نمی‌شنود. صدایی که گاهی از داده‌هایش پخش می‌شود تبدیل داده به صدا برای شنیدن است؛ موج‌های رادیویی خودشان صدا نیستند و در خلأ هم می‌روند.