آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن (JAXA) روز دوشنبه، ۱۹ اکتبر، مأموریت اکتشاف قمرهای مریخ (MMX) را با موشک H3-24L از مرکز فضایی تانه‌گاشیما پرتاب کرد. مقصد کاوشگر، فوبوس و دیموس، دو قمر مریخ، است؛ قرار است آن‌ها را بررسی کند و تا سال ۲۰۳۱ نمونه‌ای از فوبوس به زمین برگرداند. این سفر فقط تماشای قمرها از دور نیست: هدفش آوردن سنگ‌هایی است که بتوان در آزمایشگاه بررسی‌شان کرد. حتی این احتمال مطرح است که نمونه‌ها به‌طور غیرمستقیم اطلاعاتی دربارهٔ خود مریخ داشته باشند؛ البته برای فهمیدن آن باید منتظر رسیدنشان بمانیم.
تلسکوپ اقلیدس در تصاویری که بین ۱۶ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ گرفت، دنباله‌داری را شناسایی کرد که پیش‌تر شناخته‌شده نبود. نرم‌افزار میکو پونتینن رد این جرم متحرک را پیدا کرد و بررسی تصاویر، هاله‌ای پُرزمانند پیرامونش نشان داد. مرکز سیارک‌های کوچک در ۸ اکتبر دنباله‌دار بودن آن را تأیید کرد؛ نامش اکنون C/2026 S1 (Euclid) است. جرم در فاصلهٔ تقریبی ۱.۳ میلیارد کیلومتری زمین قرار دارد. نکتهٔ بامزه این است که اقلیدس برای نقشه‌برداری دقیق از کهکشان‌ها طراحی شده، نه تعقیب دنباله‌دارها.
پژوهشگران با تلسکوپ‌هایی از جمله میرکت (MeerKAT) و وی‌ال‌ای (VLA)، جرم IRAS 18293−۰۹۴۱ را بررسی کرده‌اند؛ جرمی که آن را نامزد ریزبِلیزار می‌دانند. بررسی‌ها از وجود سیاه‌چاله‌ای با حدود ۱۰ جرم خورشیدی و یک ستارهٔ پرجرم در فاصلهٔ حدود ۱۱٬۷۰۰ سال نوری حکایت دارد. فوّاره‌های پیوسته و پرانرژی این سامانه سرنخ مهمی‌اند: در ریزبِلیزار، یکی از فوّاره‌ها تقریباً رو به زمین است. پژوهشگران می‌گویند این فوّاره‌ها شاید ذرات را به انرژی‌های بسیار بالا برسانند.
اخترشناسان با آرایهٔ آتاکاما، آلما (ALMA)، سامانهٔ «همبرگر گومز» را بررسی کردند و با شگفتی نشانه‌هایی از مراحل آغازین شکل‌گیری سیاره‌های غول‌پیکر میان لایه‌های متراکم گاز و غبار آن یافتند. نمای لبه‌ای این سامانه فرصتی کم‌یاب برای دیدن جایی فراهم کرده که چنین سیاره‌هایی ممکن است در آن شکل بگیرند.
گروهی بین‌المللی از دانشمندان با بررسی غیرمستقیم ژرفای جو اورانوس و نپتون، تفاوتی چشمگیر در ترکیب شیمیایی آن‌ها یافته‌اند: به نظر می‌رسد نپتون از اورانوس غنی‌تر از اکسیژن باشد. این نتیجه نشان می‌دهد دو غول یخی که اغلب «دوقلو» خوانده می‌شوند، شاید پیش از رسیدن به مدارهای کنونی‌شان در نواحی متفاوتی از منظومهٔ شمسی اولیه شکل گرفته باشند. پس شباهت ظاهری‌شان لزوماً به معنی داستان تولدی یکسان نیست.
