گروهی بین‌المللی با استفاده از تلسکوپ دوچشمی بزرگ (Large Binocular Telescope) مقدار هلیومی را که در پنج دقیقهٔ نخست کیهان ساخته شد، با دقتی بی‌سابقه اندازه گرفته‌اند. آن‌ها پس از ۱۳۰ ساعت رصد، نور ۱۵ کهکشان کوچک و دوردست را بررسی کردند؛ کهکشان‌هایی که ترکیب شیمیایی‌شان نسبتاً کم دگرگون شده است. پژوهشگران با بررسی هم‌زمان بیش از ۱۰ خط طیفی هلیوم و ۱۵ خط هیدروژن، خطاهای ظریف اندازه‌گیری را اصلاح کردند. نتیجه، کاهش عدم قطعیت به ۰٫۵٪ است؛ یعنی اندازه‌گیری سه برابر دقیق‌تر از برآوردهای پیشین. این عدد به بررسی شرایط کیهان پس از مهبانگ و آزمودن مدل استاندارد فیزیک، از جمله برآورد شمار خانواده‌های نوترینو در آن دوران، کمک می‌کند.
پژوهشگران به سرپرستی مؤسسهٔ علوم توکیو با شبیه‌سازی آب‌وهوای مریخ باستان، نقشه‌ای تهیه کرده‌اند که نشان می‌دهد باران احتمالاً فرمالدهید را در کدام نواحی به سطح می‌رسانده است. فرمالدهید در حضور آب می‌تواند در واکنش‌های سازندهٔ مولکول‌های آلی پیچیده نقش داشته باشد. در این مدل، نواحی کوهستانی مانند تارسیس (Tharsis) و الیزیوم (Elysium) از نقاط برجسته‌اند. این نقشه نه نشانه‌ای از حیات است و نه مقدار فرمالدهید باقی‌ماندهٔ امروز را نشان می‌دهد؛ اما شاید به انتخاب مقصد مأموریت‌های آینده کمک کند.
ناسا و همکارانش برای پیشبرد ساخت ماژول برق کاوشگر «اس‌آر-۱ فریدم» (SR-۱ Freedom) دربارهٔ اقداماتی قراردادی توافق کرده‌اند. این فضاپیما قرار است پیشرانش الکتریکی هسته‌ای را در فضای دوردست نمایش دهد و هدف فعلی، پرتاب آن در ۲۰۲۸ است. شرکت سیرا لوبو سامانه‌ای را فراهم خواهد کرد که گرمای راکتور شکافت را به برق موردنیاز پیشرانش تبدیل می‌کند. ناسا می‌گوید این اقدامات به کاهش خطرهای فنی و حفظ آهنگ توسعه کمک می‌کنند.
پژوهشگران با تلسکوپ فضایی جیمز وب، طی ۱۱ ساعت تغییرات نور کوتولهٔ قهوه‌ای وایز ۰۸۵۵ (WISE ۰۸۵۵) را دنبال کردند. طیف‌های پیاپی نشان دادند بخشی از تغییرات روشنایی با جذب نور به‌دست گازهایی مانند مونوکسید کربن و فسفین پیوند دارد و احتمالاً از لایه‌های عمیق‌تر جو می‌آید. الگوی دیگری شاید به تغییرات دما و ابرهای یخِ آب مربوط باشد. در عین حال، نشانهٔ طیفی آب تغییر روشنایی چشمگیری نداشت؛ پس ماجرای ابرها هنوز به سادگیِ «دیدیم و تمام» نیست.
پژوهشی به سرپرستی دانشگاه ساری، جامع‌ترین مجموعه‌دادهٔ گردآوری‌شده از جو زمین هنگام یک رویداد تابشی خورشیدی را بررسی کرده است. به گفتهٔ پژوهشگران، داده‌های این رویداد نادر نشان می‌دهند برای ایمنی هوانوردی، پایش تابش باید هماهنگ‌تر انجام شود.
