رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir
کانال تلگرام

صفحهٔ اصلی فلک‌بین

آسمان

فضا

زمین

دانش

ابزار

حساب و فرمول

تاریخ و زمان

واحد و اندازه

ریاضی

آسمان و فضا

بدن

آزمایشگاه

آسمان

منظومه و فضا

زمین

نور و کیهان

کیهان و اخترفیزیک

فلک‌بین

کانال فلک‌بین در تلگرام

دانشنامهستاره‌ها و سحابی‌هاپدیده

فروپاشی هستهٔ ستاره Core collapse

فروپاشی هسته‌ای ستاره رویدادی است که وقتی هستهٔ آهنی یک ستارهٔ بسیار پرجرم دیگر نمی‌تواند همجوشی کند و زیر گرانش خودش در کسری از ثانیه فرومی‌ریزد رخ می‌دهد و ممکن است ابرنواختر پدید آورد؛ برخی فروپاشی‌ها انفجار روشن موفقی ندارند.

نام‌های دیگر: مرگ ستاره پرجرم، فروپاشی هسته‌ای ستاره

ستاره‌های پرجرم، با بیش از حدود هشت برابر جرم خورشید، زندگی پرشتابی دارند و پایان پرشکوهی. وقتی هسته‌شان از سوخت هسته‌ای تهی شود، دیگر چیزی جلوی گرانش را نمی‌گیرد و هسته در چند ثانیه می‌ریزد. این رویداد فروپاشی هسته‌ای نام دارد و سرچشمهٔ بیشتر ابرنواخترها است.

فروپاشی چگونه رخ می‌دهد؟

در طول زندگی، ستارهٔ پرجرم عناصر را مرحله به مرحله می‌سوزاند: هیدروژن، هلیوم، کربن، اکسیژن و سرانجام سیلیسیم که در حدود یک روز به آهن می‌رسد. آهن انرژی آزاد نمی‌کند و همجوشی‌اش سود ندارد. هستهٔ آهنی وقتی جرمش از حدود ۱٫۴ برابر جرم خورشید، یعنی حد چاندراسکار، بگذرد، فشار الکترون‌ها نمی‌تواند وزن را تحمل کند. هسته در کمتر از یک ثانیه از اندازهٔ تقریبی زمین به کرهٔ چند ده کیلومتری فشرده می‌شود و پروتون‌ها و الکترون‌ها به نوترون تبدیل می‌شوند.

بعد از فروپاشی چه می‌شود؟

وقتی هسته به چگالی هسته‌های اتمی می‌رسد، جهش هسته موج ضربه‌ای ایجاد می‌کند که معمولاً ابتدا متوقف می‌شود. گرمایش ناشی از نوترینوها و ناپایداری‌های جریان می‌توانند به احیای موج کمک کنند تا لایه‌های بیرونی با سرعتی در حدود ده هزار کیلومتر بر ثانیه بیرون رانده شوند. همهٔ فروپاشی‌ها انفجار روشن موفقی ندارند و ممکن است به تشکیل سیاه‌چاله با انفجار ناکام بینجامند. این انفجار برای مدتی می‌تواند به درخشندگی کل یک کهکشان برسد. در ابرنواختر ۱۹۸۷A که در ابر ماژلان بزرگ رخ داد، آشکارسازها حدود ۲۵ نوترینو ثبت کردند که تأییدی مستقیم بر این سناریو بود.

بازماندهٔ فروپاشی چیست؟

بسته به جرم هستهٔ باقی‌مانده، یکی از دو چیز بر جای می‌ماند: ستارهٔ نوترونی، که گاهی به‌صورت تپ‌اختر یا مگنتار دیده می‌شود، یا سیاه‌چالهٔ ستاره‌ای اگر جرم هسته از حدود دو تا سه برابر جرم خورشید بیشتر باشد. گازی که به بیرون رانده شده بازماندهٔ ابرنواختر را می‌سازد و عناصر سنگین مثل کلسیم و آهن را در کهکشان می‌پراکند؛ مثالش سحابی خرچنگ است.

پرسش‌های رایج

  1. فروپاشی هسته‌ای ستاره چیست؟

    فروپاشی ناگهانی هستهٔ آهنی یک ستارهٔ پرجرم زیر گرانش خودش که به تشکیل ستارهٔ نوترونی یا سیاه‌چاله می‌انجامد و ممکن است با ابرنواختر همراه باشد؛ انفجار روشن در همهٔ موارد قطعی نیست.

  2. فروپاشی هسته چقدر طول می‌کشد؟

    خود فروپاشی کمتر از یک ثانیه طول می‌کشد، اما فرایندهایی که به آن می‌انجامند میلیون‌ها سال زمان می‌برند.

  3. فرق این نوع ابرنواختر با نوع Ia چیست؟

    در فروپاشی هسته‌ای، هستهٔ ستاره‌ای پرجرم فرومی‌ریزد؛ این ستاره می‌تواند تنها یا عضو سامانه‌ای دوتایی باشد. در نوع Ia یک کوتولهٔ سفید در منظومهٔ دوتایی منفجر می‌شود.

  4. آیا خورشید دچار فروپاشی هسته‌ای می‌شود؟

    خیر. جرم خورشید کافی نیست و سرانجام کوتولهٔ سفید می‌شود.

منابع

  1. Was SN2023ixf close enough to detect its gravitational-wave emission? · LIGO Scientific Collaboration

آخرین بازبینی:

راهنما و مقاله

برای خواندن بیشتر

همه

پیوند به اینجا

مدخل‌هایی که در متنشان از فروپاشی هستهٔ ستاره گفته‌اند.

دانش

امروز در بخش دانش

فلک‌بین

در گوشه‌های دیگر فلک‌بین