رفتن به محتوا
فلک‌بینfalakbin.ir

دانشنامهفضاپیما و تلسکوپ

اسپوتنیک-۱ Sputnik 1

اسپوتنیک-۱ نخستین ماهوارهٔ مصنوعی جهان بود که شوروی در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ به مدار زمین فرستاد و با آن عصر فضا و رقابت فضایی آغاز شد.

اسپوتنیک-۱ (به روسی «همسفر») کره‌ای فلزی به قطر ۵۸ سانتی‌متر و جرم حدود ۸۳٫۶ کیلوگرم بود. چهار آنتن بلند داشت و درون آن باتری و فرستنده‌ای قرار گرفته بود که علامت‌های «بیپ بیپ» می‌فرستاد. مهندس ارشد برنامه سرگئی کورولف بود و پرتاب از پایگاه بایکونور با موشک R-7 انجام شد.

اسپوتنیک-۱ چه کرد؟

ماهواره در مداری بیضوی با کمینهٔ ارتفاع حدود ۲۱۵ و بیشینهٔ ارتفاع حدود ۹۳۹ کیلومتر هر ۹۶ دقیقه یک بار زمین را دور می‌زد. فرستندهٔ آن روی ۲۰٫۰۰۵ و ۴۰٫۰۰۲ مگاهرتز می‌فرستاد و رادیوآماتورهای سراسر جهان صدایش را می‌شنیدند. باتری حدود سه هفته کار کرد. سیگنال‌ها دربارهٔ چگالی لایه‌های بالایی جو و انتشار رادیویی در یون‌سپهر اطلاعات داد. ماهواره سرانجام در ۴ ژانویهٔ ۱۹۵۸، پس از نزدیک به ۹۲ روز و حدود ۱۴۴۰ دور گردش، با ورود به جو سوخت.

چرا اسپوتنیک-۱ مهم بود؟

پرتاب اسپوتنیک غرب را غافلگیر کرد و «بحران اسپوتنیک» را برانگیخت. در آمریکا پیامد آن تأسیس ناسا در ۱۹۵۸ و افزایش بودجهٔ علم و آموزش بود. همچنین این رویداد رقابت فضایی را آغاز کرد که به پرواز وستوک ۱ و نخستین انسان در فضا در سال ۱۹۶۱ و به فرود بر ماه در ۱۹۶۹ رسید. تنها یک ماه پس از اسپوتنیک-۱، اسپوتنیک-۲ با سگ «لایکا» پرتاب شد.

میراث

موشکی که اسپوتنیک را برد مبنای خانوادهٔ موشک‌های سایوز شد که بیش از شصت سال به کار است. امروز هزاران ماهواره برای ارتباط، ناوبری و پیش‌بینی هوا زمین را دور می‌زنند و ایستگاه فضایی بین‌المللی هم در همین مدارها می‌گردد. سالروز پرتاب، ۴ اکتبر، «هفتهٔ جهانی فضا» را نیز آغاز می‌کند.

پرسش‌های رایج

### اسپوتنیک-۱ چه بود؟
اسپوتنیک-۱ نخستین ماهوارهٔ مصنوعی جهان بود. شوروی آن را در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ به مدار فرستاد.

### اسپوتنیک-۱ چه مدت در مدار بود؟
اسپوتنیک-۱ حدود ۹۲ روز در مدار ماند و در ۴ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در جو سوخت. باتری آن فقط حدود سه هفته کار کرد.

### اسپوتنیک-۱ چه اثری بر تاریخ داشت؟
اسپوتنیک-۱ رقابت فضایی را آغاز کرد و باعث تأسیس ناسا شد. این رویداد برنامه‌های فضایی بزرگ بعدی را برانگیخت.

### اسپوتنیک-۱ را از زمین می‌شد دید؟
خود ماهوارهٔ کوچک با چشم به‌سختی دیده می‌شد، اما بدنهٔ موشک حامل آن روشن‌تر بود. صدای آن را با گیرندهٔ رادیویی می‌شد شنید.

فکت علمی

دانستنی‌ها

همهٔ فکت‌ها