صورت فلکی مرغ بهشتی

داستان نام

این صورت فلکی اسطورهٔ کهن ندارد. پیتر پلانسیوس، نقشه‌کش هلندی، آن را حدود سال‌های ۱۵۹۷ و ۱۵۹۸ میلادی بر کرهٔ آسمانی خود گذاشت. ستاره‌های آن را دو دریانورد هلندی، پیتر کیزر و فردریک دو هوتمن، در سفر به شرق هند و جزایر اندونزی اندازه گرفته بودند. نام آن از پرندگان بهشتی گینهٔ نو گرفته شده که پوست‌هایشان بدون پا به اروپا می‌رسید و بیشتر مردم باور داشتند این پرندگان هرگز بر زمین نمی‌نشینند.

چطور پیدایش کنیم

این صورت فلکی از ایران هرگز دیده نمی‌شود، چون در آسمان بسیار جنوبی و نزدیک قطب جنوب سماوی قرار دارد. برای دیدنش باید در نیمکرهٔ جنوبی، مثل استرالیا، آمریکای جنوبی یا جنوب آفریقا باشید. آنجا در شب‌های تیرماه در جنوب آسمان بالا می‌آید. برای پیدا کردنش از صلیب جنوبی و ستاره‌های درخشان قنطورس شروع کنید و به سمت قطب جنوب بروید؛ مرغ بهشتی آن‌سوتر، میان مثلث جنوبی و مگس، پنهان است.