وستا 4 Vesta

وستا را هاینریش اولبرس در سال ۱۸۰۷ کشف کرد و نام آن را از الهه‌ای رومی گرفتند. این جرم در کمربند سیارک‌ها می‌گردد و حدود ۹ تا ۱۰ درصد جرم کل آن کمربند را دارد. برخلاف بسیاری از سیارک‌های دیگر، وستا درونی لایه‌لایه دارد: هسته‌ای فلزی، گوشته‌ای صخره‌ای و پوسته‌ای بازالتی، و از این جهت شبیه یک «سیارهٔ نیمه‌ساز» است.

## وستا چه ویژگی‌هایی دارد؟
وستا کروی کامل نیست و شکلی کمی گرد و پهن دارد. سطحش از بقیهٔ سیارک‌ها روشن‌تر است و گاهی، وقتی در بهترین موقعیت قرار می‌گیرد، با چشم غیرمسلح در آسمان تاریک دیده می‌شود.

## ماجرای حوضهٔ روآسیلویا
در نیمکرهٔ جنوبی وستا برخوردی عظیم حوضه‌ای به نام روآسیلویا ساخته که قطرش نزدیک به قطر خود جرم است. قلهٔ مرکزی آن از بلندترین کوه‌های شناخته‌شدهٔ منظومهٔ شمسی است. قطعه‌هایی که از این برخورد کنده شدند برخی به زمین رسیدند و گروهی از شهاب‌سنگ‌ها به نام HED را تشکیل می‌دهند که امروز بهترین نمونه‌های سنگ وستا هستند.

## کاوش وستا
دان نخستین فضاپیمایی بود که ۱۴ ماه در مدار وستا ماند (۲۰۱۱–۲۰۱۲) و سپس به سوی سرس رفت. تصاویر و داده‌های آن توضیح داد وستا چگونه در آغاز تشکیل منظومهٔ شمسی ساخته شد.

## پرسش‌های رایج
### وستا چه نوع جرمی است؟
وستا یک سیارک بزرگ و دگرگون‌شده با هسته، گوشته و پوسته است و پس از سرس دومین جرم پرجرم کمربند سیارک‌ها به شمار می‌رود.

### آیا وستا را می‌توان با چشم دید؟
بله، وستا در شرایط مناسب و آسمان بسیار تاریک می‌تواند در حد چشم غیرمسلح، با قدر نزدیک ۶، دیده شود، هرچند یافتن آن بدون نقشه دشوار است.

### فضاپیمای دان در وستا چه کرد؟
دان در ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ وستا را نقشه‌برداری کرد و ترکیب، شکل، و ساختار درونی آن را بررسی کرد.

### چه ارتباطی میان وستا و شهاب‌سنگ‌های زمین است؟
شهاب‌سنگ‌های گروه HED از وستا آمده‌اند؛ قطعاتی که در برخوردهای قدیمی از آن کنده شدند و به زمین رسیدند.