ردّ چیزی که نور ندارد

مادهٔ تاریک را بیشتر از اثر گرانش آن بر مادهٔ دیدنی می‌شناسیم. این ماده نور منتشر نمی‌کند، آن را جذب نمی‌کند و بازتاب هم نمی‌دهد؛ بنابراین راه اصلی شناخت حضورش، بررسی کششی است که بر اجرام قابل‌مشاهده وارد می‌کند.

در بعضی خوشه‌های کهکشانی، حرکت کهکشان‌ها با گرانش حاصل از ستاره‌ها، گاز و غبارِ دیدنی به‌تنهایی توضیح داده نمی‌شود. وجود مادهٔ اضافیِ نادیدنی، گرانش لازم برای کنار هم ماندن مجموعه را فراهم می‌کند. اینجا سرنخ از رفتار اجرامی می‌آید که می‌بینیم، نه از نور مستقیمِ خود مادهٔ تاریک.