بارشی از فوران‌های خود قمر

انسلادوس، قمر یخی زحل، با فوران‌هایش بخار آب و ذرات یخ را به فضا می‌فرستد. اما بیشتر ذرات یخی از قمر دور نمی‌مانند: دوباره مثل برف روی سطحش می‌ریزند و به حفظ سفیدی درخشان آن کمک می‌کنند.

فوران‌ها در اطراف انسلادوس ابری از غبار ریز یخی می‌سازند. تنها بخش کوچکی از این ذرات به حلقهٔ E زحل می‌پیوندد؛ بخش عمده به خود قمر برمی‌گردد. بنابراین همان فعالیتی که برای یکی از حلقه‌های زحل مواد فراهم می‌کند، سطح انسلادوس را هم دوباره با ذرات یخ می‌پوشاند.