پرتره خانوادگی منظومه شمسی

در سال ۱۹۹۰، وقتی که فضاپیمای وویجر ۱ چهار میلیارد مایل از خورشید دور شده بود، برگشت و این اولین پرتره خانوادگی منظومه شمسی را گرفت. این پرتره کامل یک موزاییک ۶۰ فریمی است که از زاویه‌ای ۳۲ درجه بالای صفحه دایره‌البروج گرفته شده است. در این عکس، دوربین زاویه باز وویجر از سمت چپ منظومه شمسی داخلی را نشان می‌دهد و به نپتون، سیاره یخی و دورترین سیاره منظومه شمسی، در سمت راست می‌رسد. موقعیت‌های زهره، زمین، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون با حروف نشان داده شده‌اند، در حالی که خورشید نقطه روشن نزدیک به مرکز دایره فریم‌ها است. فریم‌های کوچک‌تر هر سیاره از دوربین زاویه باریک وویجر گرفته شده‌اند. در این پرتره، عطارد که خیلی نزدیک به خورشید است و مریخ که متاسفانه توسط نور خورشید در سیستم اپتیکی دوربین پنهان شده، دیده نمی‌شوند. پلوتون کوچک و کم‌نور که در آن زمان از نپتون به خورشید نزدیک‌تر بود، در قاب‌ها نیامد.

در سال ۲۰۲۴ وویجر ۱، طولانی‌ترین و دورترین فضاپیمای ناسا، حدود ۱۵ میلیارد مایل دورتر است و در فضای میان‌ستاره‌ای کار می‌کند.