شبیه سازی: ادغام دو سیاهچاله

استراحت کنید و ادغام دو سیاهچاله را تماشا کنید. این شبیه سازی با الهام از اولین تشخیص مستقیم امواج گرانشی در سال ۲۰۱۵، در حرکت آهسته اجرا می شود، اما اگر در زمان واقعی اجرا شود، حدود یک سوم ثانیه طول می کشد. سیاهچاله ها در یک صحنه کیهانی در مقابل ستاره ها، گاز و غبار قرار گرفته اند. گرانش شدید آنها نور را از پشت آنها به حلقه های انیشتین می تاباند، همانطور که آنها مارپیچی نزدیک تر می شوند و در نهایت به یک حلقه می پیوندند. امواج گرانشی نامرئی ایجاد شده در اثر ادغام سریع اجرام عظیم باعث می شود که تصویر مرئی هم در داخل و هم در خارج از حلقه های انیشتین، حتی پس از ادغام سیاهچاله ها، موج بزند و کند شود. این امواج گرانشی که LIGO آشکار کرد و GW150914 نام گرفت، با ادغام دو سیاهچاله با جرم ۳۶ و ۳۱ برابر خورشید در فاصلهٔ ۱٫۳ میلیارد سال نوری سازگار است. سیاهچالهٔ نهایی و یگانه ۶۳ برابر جرم خورشید دارد و ۳ جرم خورشیدی باقی‌مانده به انرژی تبدیل شده و در قالب امواج گرانشی تابیده شده است.