جونز-امبرسون ۱

ء (ژان-باپتیست آرو، ژان کلود ماریو، متیو گینو و متیو تکوی)

سحابی سیاره‌ای جونز-امبرسون ۱، کفن مرگ یک ستاره شبیه به خورشید است که در حال مرگ است. این سحابی حدود ۱۶۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی سیاه‌گوش قرار دارد. این سحابی حدود ۴ سال نوری پهنا دارد و بقایای جو ستاره در حال مرگ به فضای بین‌ستاره‌ای پراکنده شده است، وقتی که منبع هیدروژن و سپس هلیوم برای همجوشی در ستاره پس از میلیاردها سال تمام شد. در نزدیکی مرکز سحابی سیاره‌ای، هسته باقی‌مانده از ستاره، یک کوتوله سفید آبی‌رنگ و داغ دیده می‌شود. این سحابی که به نام PK 164 +۳۱.۱ هم شناخته می‌شود، بسیار کم‌نور است و دیدن آن با تلسکوپ بسیار دشوار است. اما این تصویر عمیق که با بیش از ۱۲ ساعت زمان نوردهی ترکیب شده، جزئیات فوق‌العاده‌ای را نشان می‌دهد. ستارگان کهکشان خودمان و کهکشان‌های پس‌زمینه در سراسر جهان در این میدان دید شفاف پراکنده‌اند.

جونز-امبرسون ۱ (Jones-Emberson 1) که بر صحنهٔ کیهان زودگذر است، طی چند هزار سال آینده محو خواهد شد.

ستارهٔ کوتولهٔ سفید داغ مرکزش میلیاردها سال طول می‌کشد تا سرد شود.