چراغی که به سوی ما می‌چرخد

تپ‌اختر از زمین به صورت تپ‌های تابش دیده می‌شود. این جرم، ستاره‌ای نوترونی است: بازمانده‌ای بسیار چگال از یک ستارهٔ مرده که میدان مغناطیسی نیرومندی دارد و با سرعت می‌چرخد. پرتوهای تابش معمولاً از نزدیکی قطب‌های مغناطیسی‌اش بیرون می‌آیند.

با چرخش ستاره، جهت پرتو هم در فضا می‌گردد؛ درست مانند نور یک فانوس دریایی چرخان. هر بار که پرتو از سمت زمین می‌گذرد، آن را به شکل یک تپ دریافت می‌کنیم. آنچه به صورت تپ می‌بینیم، نتیجهٔ گذر پرتو چرخان از برابر ماست.