دیدار نزدیک، بدون ماندن در مدار

ویجر ۲ در ژانویهٔ ۱۹۸۶ از کنار اورانوس و در اوت ۱۹۸۹ از کنار نپتون گذشت. این‌ها دیدارهای گذری بودند؛ کاوشگر برای ماندن در مدار این سیاره‌ها نرفته بود. در دیدار اورانوس، عکس‌های دقیق و داده‌هایی دربارهٔ قمرها، میدان مغناطیسی و حلقه‌های تاریکش فرستاد.

پس از موفقیت دیدار زحل، ناسا ادامهٔ سفر به اورانوس و سپس مرحلهٔ نپتون را تأیید کرده بود. کاوشگر بعد از نزدیک‌ترین گذرش از نپتون، به سوی جنوبِ صفحهٔ اصلی مدار سیاره‌ها رفت. بنابراین مسیر سفر، دیدارهای نزدیکِ پیاپی را به هم وصل می‌کرد و پس از هر دیدار ادامه می‌یافت.