آسمان پرستاره چه سرنخی دارد؟

به نظر می‌رسد جهان می‌توانسته از همیشه وجود داشته باشد و ستاره‌ها یکی پس از دیگری روشن و خاموش شوند. اما بحث آنتروپی این تصویر را به چالش می‌کشد: اگر جهان بی‌نهایت قدیمی بود، همه‌چیز در آن سرانجام به دمایی یکسان می‌رسید. در چنین جهانی نه ستاره‌ای وجود داشت و نه حیاتی.

این‌جاست که آسمان پرستاره معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. ستاره‌هایی که می‌بینیم با تصویر جهانی که همه‌جایش هم‌دما شده، جور درنمی‌آیند. همین ناسازگاری به دانشمندان سرنخی داد که شاید سن جهان محدود باشد؛ هرچند آن زمان توضیح علمی‌ای برای حل این تناقض نداشتند.