موج شوک ابرنواختر سحابی مداد

این موج شوک ابرنواختر با سرعتی بیش از ۵۰۰۰۰۰ کیلومتر در ساعت در فضای بین ستاره‌ای شخم می‌زند. در مرکز و در حال حرکت به سمت بالا در کامپوزیت رنگی با جزئیات دقیق، رشته های نازک، روشن و بافته شده آن در واقع موج های بلندی در یک صفحه کیهانی از گاز درخشان هستند که تقریباً به صورت لبه دیده می شوند. این سحابی باریک که در دهه ۱۸۴۰ توسط سر جان هرشل کشف شد، گاهی اوقات به عنوان پرتو هرشل شناخته می شود. ظاهر نوک تیز آن که با نام NGC 2736 فهرست‌بندی شده است، نشان‌دهنده نام رایج امروزی آن، سحابی مدادی است. سحابی مداد حدود ۸۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. با طول نزدیک به ۵ سال نوری، تنها بخش کوچکی از باقیمانده ابرنواختر Vela را نشان می دهد. خود باقیمانده عظیم Vela حدود ۱۰۰ سال نوری قطر دارد. این ابر بقایای در حال گسترش ستاره‌ای است که حدود ۱۱۰۰۰ سال پیش منفجر شدنش دیده شد. در آغاز، بخشی از موج شوک که سحابی مداد دیده می‌شود با میلیون‌ها کیلومتر در ساعت حرکت می‌کرد، اما با روبیدن مادهٔ میان‌ستاره‌ای پیرامون، به‌شدت کند شده است.