نمایی به سمت M106

مارپیچ بزرگ، درخشان و زیبا، مسیه ۱۰۶ بر این منظره کیهانی مسلط است. میدان دید تلسکوپی تقریباً دو درجه ای به صورت فلکی آموزش دیده عصا در نزدیکی دسته دب اکبر می نگرد. M106 که با نام NGC 4258 نیز شناخته می شود، حدود ۸۰۰۰۰ سال نوری عرض و ۲۳.۵ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و بزرگترین عضو گروه کهکشان Canes II است. برای یک کهکشان دور، فاصله تا M106 تا حدی شناخته شده است، زیرا می توان مستقیماً با ردیابی میزر قابل توجه این کهکشان یا انتشار لیزر مایکروویو اندازه گیری کرد. انتشار میزر که بسیار نادر است، اما به طور طبیعی رخ می دهد، توسط مولکول های آب در ابرهای مولکولی که به دور هسته فعال کهکشانی آن می چرخند، تولید می شود. یکی دیگر از کهکشان‌های مارپیچی برجسته در صحنه، که تقریباً به صورت لبه‌ای دیده می‌شود، NGC 4217 در زیر و سمت راست M106 است. فاصلهٔ NGC 4217 بسیار کمتر شناخته‌شده است و حدود ۶۰ میلیون سال نوری برآورد می‌شود، اما ستارگان درخشانِ خاردار در پیش‌زمینه‌اند، کاملاً درون راه شیری خودمان.