پُک محلی

ستاره‌ها تنها نیستند. در دیسک کهکشان راه شیری ما، حدود ۱۰ درصد از ماده‌ی قابل مشاهده به صورت گازی به نام محیط میان‌ستاره‌ای (ISM) است. این محیط یکنواخت نیست و حتی نزدیک به خورشید ما نیز تکه‌تکه است. تشخیص محیط میان‌ستاره‌ای محلی به دلیل کم‌نوری و پراکندگی آن می‌تواند بسیار دشوار باشد. اما این گاز که عمدتاً از هیدروژن تشکیل شده، برخی رنگ‌های خاص را جذب می‌کند که می‌توان آن‌ها را در نور نزدیک‌ترین ستاره‌ها تشخیص داد. نقشه‌ای از محیط میان‌ستاره‌ای محلی در محدوده ۲۰ سال نوری، بر اساس مشاهدات و تشخیص ذرات از ماهواره‌ی کاوشگر مرز میان‌ستاره‌ای (IBEX) که به دور زمین می‌چرخد، در اینجا نشان داده شده است. این مشاهدات نشان می‌دهند که خورشید ما در حال حرکت در یک ابر میان‌ستاره‌ای محلی است، در حالی که این ابر از منطقه‌ی تشکیل ستاره‌ی انجمن عقرب-قنطورس به بیرون جریان دارد. ممکن است خورشید ما طی ۱۰٬۰۰۰ سال آینده از ابر محلی، که «کرک محلی» (Local Fluff) هم نامیده می‌شود، بیرون برود.

دربارهٔ محیط میان‌ستاره‌ای محلی چیزهای بسیاری هنوز ناشناخته است، از جمله جزئیات توزیع، منشأ و اثرش بر خورشید و زمین.

غیرمنتظره آنکه اندازه‌گیری‌های فضاپیمای IBEX نشان می‌دهد جهتی که ذرات خنثای میان‌ستاره‌ای از آن به منظومهٔ شمسی ما جریان می‌یابند، در حال تغییر است.