وقتی زمین برای ماه چراغ می‌شود

گاهی کنار هلال باریک ماه، باقی قرص آن هم کم‌رنگ پیداست؛ انگار ماه یک چراغ خواب دارد. روشناییِ آن بخش از «زمین‌تاب» می‌آید: نور خورشید نخست از زمین بازتاب می‌شود، به سطح ماه می‌رسد و از آنجا دوباره به چشم ما برمی‌گردد.

نزدیک ماه نو، زمین از نگاه ماه روشن‌تر دیده می‌شود و می‌تواند سمتِ دور از نور مستقیم خورشید را کمی روشن کند. این درخشش ملایم محصول بازتاب نور است؛ در این منظره، سیارهٔ خودمان نقش روشن‌کنندهٔ همسایه‌اش را بازی می‌کند.