فضاپیمایی که آرام وارد مدار می‌شد

فضاپیمای داون برای رسیدن به مدار مقصدش، مسیر را با یک تغییر ناگهانی عوض نمی‌کرد. پیشران یونیِ کم‌زور اما پیوسته، مدار آن دور خورشید را آرام‌آرام شکل می‌داد تا هنگام نزدیک‌شدن، مدار فضاپیما به مدار مقصد شبیه شده باشد.

در این وضعیت، یک اصلاح کوچک در مسیر کافی بود تا گرانشِ مقصد فضاپیما را بگیرد و آن را وارد مدار کند. راز این روش در فشار بزرگِ یک لحظه نبود؛ در ادامه‌دادنِ فشار ملایم و آماده‌کردن مسیر از مدت‌ها پیش بود. داون به جای رسیدن با یک مانور تند، نرم و حساب‌شده نزدیک می‌شد.