دهانه استیکنی

دهانه استیکنی، بزرگترین دهانه در قمر مریخی فوبوس، به نام کلویی آنجلین استیکنی هال، ریاضیدان و همسر آساف هال ستاره شناس نامگذاری شده است. آساف هال هر دو قمر سیاره سرخ را در سال ۱۸۷۷ کشف کرد. استیکنی با عرض بیش از ۹ کیلومتر تقریباً نصف قطر فوبوس است، آنقدر بزرگ که برخوردی که دهانه را منفجر کرد احتمالاً نزدیک به شکستن قمر کوچک بوده است. این تصویر رنگی تقویت شده از استیکنی و محیط اطراف توسط دوربین HiRISE در مدارگرد شناسایی مریخ هنگام عبور از حدود شش هزار کیلومتری فوبوس در مارس ۲۰۰۸ ثبت شد. حتی اگر گرانش سطحی فوبوس سیارکی کمتر از ۱/ هزارمین گرانش زمین، رگه‌ها نشان می‌دهند که مواد سست به مرور زمان درون دیواره‌های دهانه فرو می‌لغزید. مناطق مایل به آبی روشن در نزدیکی لبه دهانه می تواند سطح نسبتاً تازه ای را نشان دهد. منشأ شیارهای کنجکاوی‌برانگیز روی سطح اسرارآمیز است، اما شاید به تنش‌های جزر و مدیِ فوبوس که در مداری نزدیک می‌گردد یا به خودِ برخوردِ سازندهٔ دهانه مربوط باشد.